akosiyinTV 1st annual awards

welcome to my crib.

mahigit 3 hundred sixty 5 days na araw ko na yata sa wordpress, yata. at kung di ako nagkakamali eh nagkakatama ako, may sobrang ilang minuto. di ko sure, infernes. dun sure ako. gets?

sa isang taon na yun ko dito sa WP eh nakapagdura na ko tungkol sa adiksyon ko sa pancit canton, at ngayon sober na ko. nakwento ko na rin ang mga benepisyo ng pagyoyosi, oo meron pramis. nagmura na ko tungkol sa mga palaka’ng nagkalat dito sa angeles na naka-checkered na pantalon at hapit na hapit mga hindi naawa sa mga semilya nila. oh, nga pala, sa mga estudyante’ng wala yata’ng pambili ng tela kasi ang iiksi ng palda (thank God they’re poor). may umaway na rin sa akin dito, pero all’s well that ends well. nagimbal ko ang lahat (exajj hehe, hindi lahat) nang sinabi kong patay na si bob ong bwahaha. got y’all! you’ve been ssssssssstungg! hehe. nasulatan ko na pala si ate charo, (hindi ko siya sinulatan sa katawan, pinadalhan ko siya ng liham) ngayon today nangangamusta naghihintay daw ang baklita ng word from me. shut up, B. at yung poste kong inisip at tinayp sa loob at labas ng maja katorse minutos? at kung ilang klase ng kape na natikman ko? nang nakipag-debate ako kay pastor, nang binalak naming mang-holdap ng bangko sa baguio at nang ako’y inlab-inlaban. bwahahakhak. isa pa, may sumamang plema eh. bwahahaaaha.

hindi ko alam and i have no effin idea kung may napupulot at natututunan ang mga naliligaw dito or pumupunta lang sila dito para akyat-bahayin ko din crib nila. walang ganun, walang gantihan, harhar. love ko kayo, y’all. yo mah niggas eh. i appreciate the love. (hoy naglalaro ng dota wag ka nga maingay diyan pota! shadaap!) pasensiya. hanggang ngayon di ko pa din napapatunayan kung alien talaga si mike enriquez at kung anak niya sa labas si arnold clavio. this i’m sure of: hindi ko kayo binobola, echos lang.

keverluchenezeklavushetness. dalawang dekada’t kalahati na ko sa mundong ito at balak ko pa magtagal at mag-stay ng ilang daang milyong taon at abutan kung ano na standard ng pagiging maganda at sexy ng isang babae nun. sweet. shit, cant wait. ito lang siguro poste ko na wala kong kinikimkim na emosyon at kabag, gusto ko lang talaga tumambay sa sapot. at mag-abang ng bebot na papasok dito sa shop wahaha. disi-sais pa lang ako wala pang pumapasok, ang hirap! ang hirapp!

hell do i miss listening to korn. eff. wala lang gusto ko sambitin, bakit?

sa mga susunod na araw, buwan, taon- lahat ng gusto ko ikwento ikwekwento ko senyo dito, pramis. *sob wahahaha. in the most wholesome and educational manner.

at habang nagbabaliktanaw ako sa mga poste ko nasagasaan ko to: “ang asal sa buhay kailangan para ka lang naglalaro ng teks (dapat naruto yung teks, hindi petrang kabayo. masyado nang luma yun, bogaloids!), taob man o tihaya, tagilid man o dapa, sabihin mo sa ‘yo. ano man ang ibigay sa ‘yo ng buhay lunukin mo. ngayon kung ikamamatay mo yun, tanga ka.” may ganun pala kong stock wisdom hahaha, i’ve had a lot of life experiences at pwedeng isali sa “maalala mo kasi” kwento ng layp ko pero isip bata pa rin, hehehe. in a good fucking insane way of course.

yun ang mission ko, iligtas ang kaluluwa mo sa paghandog sa iyo ng aking my shit.

huling araw ng nobyembre. huling poste ko na muna. sa nobyembre, faget. maligayang araw ng mga andres. huwag papa-andres sa buhay. huwag bibilog ng kulangot kung di mo rin lang pipitikin, sayang. dont fuck with life, make love with it. at i-videotape mo.

nuff wit the fagshit.

pota ka Ampatuan, ampatuin ko mukha mo eh.

konting tunganga.

game.

habang dinudutdot ko mga butones ng keyboard eh ngumangawa si kurt ng ..”the man who sold the world..” naalala ko tuloy  si ampatuan

wala ako magawa kasi off ko kaya naisip ko mag-post kaya mangungucha at mang-ookray na lang ako ng

langya wala ko masulat, nag-search na lang ako sa

57 katao ang natagpuang nagtotong its sa ilalim ng lupa sa ampatuan habang..

may baklang gumagala sa maguindanao na nagma-massacre ng mga batang lalaki sa pamamagitan ng pag-.. sino ba yang gagong andal s. ampatuan jr. na yan

di ko alam kung bakit puro nirvana pinapakinggan ko sa youtube habang nagta-type pinapatugtog naman ngayon eh “lake of fire” sunog na talaga tayo

hindi man si ampatuan ang talagang gumawa nun gago pa rin mga gumawa nun, mga tang-ina ninyo kapag ako lang eh-

be otherworldly, seduce a stranger, kudos to those who see through sickness..

gusto ko mag-seryoso pero kakabad-trip, i suggest we learn to love ourselves before it is made illegal, when will we learn when will we change, just in time to see it all come down, those left standing will make millions writing books on the way it should have been

ang sarap maging senador, sa opisina pa lang nila ay humigit-humigit-kumulang p500,000 ang budget nila sa maintenance and operating expenses (rental, utilities, supplies at domestic travels) at p500,000 para sa staff at personal expenses. kaya para makatipid ang ibang senador, kaunti lang ang staff na kinukuha nila. nagtataka pa kayo kung bakit mayroong mga ghost employee? lumalabas na ang p35,000 suweldo nila kada buwan ay pakitang-tao lang sa milyun-milyong budget ng bawat senador..

nanalo na naman si pacquiao sa pamputang pagkakataon at ilang milyon

si loren kumampi na kay villar na dati niyang tinira sa puwet ano ba nangyayari sa mahal kong..

ilang buwan o taon o dangtaon naman kaya lilipas para may maparusahan gusto ko kaagad-agd kasi masakit ang

apat na buwan pa ilang daang libong estudyante ang gra-graduate at mahihirapang maghanap ngtrabaho apat-limang taon nag-aral magiging merchandiser sa supermarket at..

habang ilan sa atin ang nagsho-shopping na para sa pasko naghahanap ng mareregalo at isasahog sa mga handa may mga pamilyang wala pang uulamin mamaya at mayroon namang hindi pa naghapunan kagabi taena’ng bu

puuucha wala talaga ko masulat..

look at me driving and i wont stop, and it feels to be so good to be alive and on top. my cause is noble, my power is pure. i’ll have you all healed from your lacerations, i’ll have them all killed by assassination. i can make anybody go to prison just because i dont like them. i can do anything with no permission  i’ll have it all under my command because i can guide a missile by a satellite, and i can hit a target through a telescope.

and i can end the planet in a holocaust.

i can ride my bike with no handlebars.

dagdag ko lang: ( kasi kahapon pa post na ito, malamang. )

bantrip lang ako kahapon kaya ganyan naging poste ko. eto edit ko ngayon at dagdagan ng konte kasi medyo aroused ganado na ko. medyo lang, huwag ka tumalon diyan. pag yan nabugok sige ka.

sa lahat ng mga tanginakayunggagu kayo masusunog mga kaluluwa ninyo sa nagbabagang tae at patatanggalan ko ng etits kay papa jeez mga kaluluwa ninyo. imbyerna kayo dahil senyo ayan puro strikethrough’s poste ko mga echosera!

tara na.

SUPOT PA SI NOYNOY AQUINO, atbp.

oo, birhen supot pa si noynoy aquino. para kabayuhan i-drive ang mahal kong pilipinas. popular siya ngayon, magaling si Benigno Aquino, magaling si Corazon Aquino, pero does that make him a good choice for a president? instantly? mag-isip ka nga muna pinoy. suntukin ko bibig mo eh. magaling at matalino ang nanay ko, matalino at magaling din ako, ma-epal ma-appeal pa, pero hindi kasingkahulugananan nun na manado ko superpowers niya o by some divine intervention o genetic pre-programming eh kaya ko na rin gawin o lampasan mga nagawa niya. 92 milyong tao pa kaya ang kailangang aalagaan. the fuck? panuorin mo nga muna 2012 at mag-isip pilipino.

si mar, banlag duling. bakit nagpaubaya, malambot ba tae niya? pag siya ba naupong bise pangangatawanan ba niya at hindi magki-quit? nagtatanong lang. (bakit nga pala defensive ako, blog ko to, may umaangal sa mga sinasabi ko? tumbang preso na lang. di na ko nakikipagsuntukan.)

si gibo, tsismosa tsaka adik  naman mga ibang kakilala ko pero WTF hindi ko naririnig ang name niya pag nag-uusap sila. ako nga di ko siya kilala. ano pa kaya ang karamihan ng pilipino. asa.

sino pa ba tatakbo, si manny villar. parang palaging may subong kendi yun. (singit ko lang yung kumershal niya neh, “di bale nang magdildil ng asin, huwag lang ng vechin.” buwahahaha. taena tapos ka nun) nagbigay ng mga bahay sa contestants ng wowowee, mukhang napasubo. sige nga ako nga bigyan mo kong bahay? tsaka xbox 360? tsaka mazda rx7? tsaka motorola CLIQ? bigyan mo nga kami lahat ng bahay??!

si erap, ‘nong yung iba naman.

kay gloria, ‘nang kung pipilit mo pa rin tumakbo mapipilitan na kong kumandidato para tumaob ka na. huwag mo ko subukan.

at.. si.. teka google ko nakalimutan ko yung iba. (sipsip ng situ, kamot ng kilikili, sundot ilong, take a leak, habang nagsi-search si gugul)

si loren nga pala. madam sana po wag lang po tungkol sa environment madalas naming marinig ano. oo importante yun, pero lahat kami may pangarap yumaman, para makabili kami ng solar panels, windmills, cars run by electricity, etcetera. etcetera.

etcetera. lechetera. di ba? nakakakulot eh. nagpapataasan sila lahat ng ihi. panget yun, palayuan na lang ng dura sa kalsada.

kahit si chiz na idol ko di ko palulusutin yan, dude, di ka ba mahilig magkape o extra joss? parang palagi ka inaantok eh, huwag ka muna tumakbong presidente. gumising ka muna. tagilid ka pa. huwag masyadong hot.

laking taho naman tayong mga pilipino, gamitin naman natin mga protinang yun at wag padalos-dalos ano. (yin, paalala lang, wala pang sampu ang sumusubaybay sa blog mo, tama na pag-eemote.- konsensiya)

gagu ulul ka konsensiya akala mo lang yun. - ako

asa ka. – konsensiya ulet

isa pa pala, sana pag sinabi ninyong susugpuin ninyo ang kahirapan, which is echos lang, maging specific kayo. ss-pi-si-fik. s-p-e-c-i-f-i-c. gets? sabihin ninyo kung paano. para kayong bwakanang inang manghuhula, “madaming kalamidad ang darating next year, may mamamatay na artista.” alam na namin yun mga loko. nagbobobo-bobohan pa kayo eh. alam ko na rin yun. imbyerna kayo ha. hmp.

madami pa kong gustong sabihin pero ayoko na. gutom na ko.

pangatlong poste ko sa nobyembre. improving. hahaha.

it’s on.

dang. tapos na ang araw ng mga dedbol. balik tayo sa panunuod ng porn earth. at huwag una bayag mukha ano.

palapit na ang buwan ng disyembre at ang asteroid na sasalpok sa earth pasko at bagong taon pati ang eleksiyon at nagsasawa na ko sa mga kayamanan ko sa trabaho ko anampucha para kang Care-Sales-Tech all-in-one. ayoko sana sambitin baka marinig ni papa jeesas at bigla niya ko tanggalan ng etits batukan at alisan ng trabaho bukas pero nakakaburat na talaga. may sequel na daw yung palabas ni santino, may bukas na. may dalawang buwan ako para i-arouse ang utuin sarili ko kung kaya ko pa. at ngayong nobyembre eh yun nga uutuin ko sarili ko na mag-self-commit at mag-commit sa sarili ko na mag-o-OT at overtime ng mga dalawang oras and hours. kada araw everyday. at rest day work na trabaho ng mga apat na oras kung hindi man walo. echos. taena parang mas madali mag-quit ng pagyoyosi at umiwas sa alak ah. at nabibisyo ako mag-skydiving mag-mixed martial arts mag-aral gitara funk style at blues kahit hindi magaling eh nagpapanggap na magaling wahahaha. ano naman pakielam mo pala noh? pero oo magaling ako. angal? at may nabobosohan ako na bagong bibisyuhin: pagbi-beatbox. asa ka yin.

oo palapit na nga eleksiyon pero wala ako nakanampuchang alam kung sino iboboto ko sa mga gagung yun. lahat sila gago. dapat kasi pagkapanalo na pagkapanalo agad sa pagka-presidente eh mayaman agad ang pilipinas kinabukasan. yun ang maganda. kung delayed ng mga isang linggo okay na din sa akin hindi na ako magrereklamo. puro pangako lang mga gagung yan. oo, ang walang katapusang pagmumura sa blog ni yin. sanamabits. sanamagad. eff. anamputiknyetadangfukienshets.

si cholo baka lumipat na ng jupiter ‘gapo, si richard namamakla nasa ‘gapo na din, si je nasa kabilang kumpanya, binabalak ko mag-artista mag-maynila pero baka magsawa agad ako kasi walang kasama. binabalak ko mag-boksingero pero pota wakna. malambot kaya dila ko. ito na siguro pinaka-nakaka-arouse-walang kwentang post ko. bigla lang ako nangati para makapagmura.

ano naman kaya kinalaman ng post ko sa mga nagbabasa ano, ewan. siguro pag wala na kong dahilan para magmura eh baka hindi na ko mag-post dito. yun yun. oo nga pala, anu na naman pakielam mo dun anoh?

so, dinodocument ko lang, si yin ay mag-o-OT at magpapakayaman sa huling parte ng buwan ng nobyembre at buong buwan ng disyembre. pagagandahin ko ang stats ko. magpapakabait ako at di na magtitikol matutulog ng maaga. kakain ako ng pekpek madami. babaguhin ko ang pagmumukha ni aling dionisha ang takbo ng universe. papaniwalain ko ang sarili ko na talentado talaga ako at hindi ko muna kailangan mag-resign. oo, uto-uto naman ako eh. maski sa sarili ko.

at pagdating ng enero sana alam ko na gagawin ko sa taenang buhay ko.

another quick shit.

it’s on.

P.S. – isa pang mura. putaraginakanamputik.

undas da rison why

kahapon paggising ko ng umaga eh malamig ang mga talampakan at mga palad ko, pati pisngi at mga binti. di ko maidilat mga mata ko at nahihirapan ako huminga. gusto ko ng mag-panic pero di ako nag-panic. huwag ka ring mag-panic. nakiramdam ako baka may marinig ako’ng boses  na “anak, maligayang pagdating sa kaharian ko..” ..wala. salamat. matakaw ako nun sa bazooka kaya na-develop ng maige ang cerebral cortex ko kaya sa tingin ko alam ko ang nangyayari at alam ko ang gagawin ko. inabot ko ng kanang kamay ko ang mga mata ko at ng kaliwa naman ang aking ilong, sabay kanta ng “tigidong-tigidong” “i am a little teapot, short and stout..”

ang salarin? muta’t kulangot. at ang malamig na panahon. malamig na talaga sa umaga kaya ang aking dugo eh rushed to my mid-section at to my head where the vital organs are, para may sapat na init. and the sun is the center of the solar system. at gusto ko lang i-share kasi gusto ko i-share at shinare lang naman sa akin at malamangmaybe mau nakapag-share na sa iyo eh ise-share ko pa rin para kahit pano eh may nasi-share naman akong crucial information dito sa blog ko at heto na nga share ko na: alam mo ba na kaya tayo bumabaluktot habang natutulog kapag malamiga eh para ma-reduce ang total area ng katawan natin na tinatamaan ng lamig at makatipid ito sa nilalabas na init? and again the sun is the center of o ur solar system. pakyu galileo. take that!

alam mo na? pucha sabi ko na.

bueno, tuloy ang kwento. yung mgamuta at kulangot eh sa simpleng kadahilanang buhay pa ako at marunong pa dumumi at mag-didiyap-padingdong ang katawan ko. (sabay dinig kay brandon boyd sa headset sabi: “..and in this moment i am happy, happy.”)

sa isang taon ilambeses ako nagpapasalamat na buhay ako, na naeenjoy ko ang sarap ng pag-finger sa ilong ko, ang kiliti kapag nanununkit ako ng earshit ko, ang kilig na binibigay ng pagwiwi, ang panahong makapag-reminisce habang nakakabayo nakaupo sa inidoro, ang sarap ng adobo ko’ng tsamba, ang tamis ng cloud9 at ng ngiti niya, ang pagkakaroon ng mga gagung kaibigan, na nararanasan ko pang sumakay ng mausok na jeep at hindi sa kinton cloud ni san pedro, na sumasakit ang ulo ko dahil sa hangover, trabaho at kakapuyat. ibig sabihin gising ako.

okay pa rin talaga ang madaming puyat at walang tulog kesa walang gising di ba? okay pa rin ang ikaw ang dumadalaw sa sentemeryo kesa ikaw ang dadalawin. kaya huwag ka magreklamo kapag nasobrahan ang pait ng kape mo, kapag nambababae ang bf mo (magwala ka kapag nanlalake siya buwahaha), kapag yaw gumana ng 2nd chapter ng peke’ng DVD mong nabili, kapag pagod ka na sa trabaho (buti ka may trabaho), kapag hirap ka i-mainatain ang facebook mo (sus) o kung anuman.

kapag nakakaramdam ka ng sakit ibig sabihin buhay ka, at may mga sarap na halos mamatay-matay ka. alin mas gusto mo? pagtingin ko sa cp ko may nag-forward ng message: “an arrow can be shot by pulling it back, so when life is dragging you back with challenges, it means it’s going to launch you into something big.” kukurukuku. adik-adik tong araw na to. maligayang araw ng mga patay sa lahat ng mga buhay. “today” ng smashing pumpkins ang tumutugtog at “drive” ng incubus ang kasunod sa player ko. cut the carap. awooooooohhhhhh.