it’s on.

dang. tapos na ang araw ng mga dedbol. balik tayo sa panunuod ng porn earth. at huwag una bayag mukha ano.

palapit na ang buwan ng disyembre at ang asteroid na sasalpok sa earth pasko at bagong taon pati ang eleksiyon at nagsasawa na ko sa mga kayamanan ko sa trabaho ko anampucha para kang Care-Sales-Tech all-in-one. ayoko sana sambitin baka marinig ni papa jeesas at bigla niya ko tanggalan ng etits batukan at alisan ng trabaho bukas pero nakakaburat na talaga. may sequel na daw yung palabas ni santino, may bukas na. may dalawang buwan ako para i-arouse ang utuin sarili ko kung kaya ko pa. at ngayong nobyembre eh yun nga uutuin ko sarili ko na mag-self-commit at mag-commit sa sarili ko na mag-o-OT at overtime ng mga dalawang oras and hours. kada araw everyday. at rest day work na trabaho ng mga apat na oras kung hindi man walo. echos. taena parang mas madali mag-quit ng pagyoyosi at umiwas sa alak ah. at nabibisyo ako mag-skydiving mag-mixed martial arts mag-aral gitara funk style at blues kahit hindi magaling eh nagpapanggap na magaling wahahaha. ano naman pakielam mo pala noh? pero oo magaling ako. angal? at may nabobosohan ako na bagong bibisyuhin: pagbi-beatbox. asa ka yin.

oo palapit na nga eleksiyon pero wala ako nakanampuchang alam kung sino iboboto ko sa mga gagung yun. lahat sila gago. dapat kasi pagkapanalo na pagkapanalo agad sa pagka-presidente eh mayaman agad ang pilipinas kinabukasan. yun ang maganda. kung delayed ng mga isang linggo okay na din sa akin hindi na ako magrereklamo. puro pangako lang mga gagung yan. oo, ang walang katapusang pagmumura sa blog ni yin. sanamabits. sanamagad. eff. anamputiknyetadangfukienshets.

si cholo baka lumipat na ng jupiter ‘gapo, si richard namamakla nasa ‘gapo na din, si je nasa kabilang kumpanya, binabalak ko mag-artista mag-maynila pero baka magsawa agad ako kasi walang kasama. binabalak ko mag-boksingero pero pota wakna. malambot kaya dila ko. ito na siguro pinaka-nakaka-arouse-walang kwentang post ko. bigla lang ako nangati para makapagmura.

ano naman kaya kinalaman ng post ko sa mga nagbabasa ano, ewan. siguro pag wala na kong dahilan para magmura eh baka hindi na ko mag-post dito. yun yun. oo nga pala, anu na naman pakielam mo dun anoh?

so, dinodocument ko lang, si yin ay mag-o-OT at magpapakayaman sa huling parte ng buwan ng nobyembre at buong buwan ng disyembre. pagagandahin ko ang stats ko. magpapakabait ako at di na magtitikol matutulog ng maaga. kakain ako ng pekpek madami. babaguhin ko ang pagmumukha ni aling dionisha ang takbo ng universe. papaniwalain ko ang sarili ko na talentado talaga ako at hindi ko muna kailangan mag-resign. oo, uto-uto naman ako eh. maski sa sarili ko.

at pagdating ng enero sana alam ko na gagawin ko sa taenang buhay ko.

another quick shit.

it’s on.

P.S. – isa pang mura. putaraginakanamputik.

undas da rison why

kahapon paggising ko ng umaga eh malamig ang mga talampakan at mga palad ko, pati pisngi at mga binti. di ko maidilat mga mata ko at nahihirapan ako huminga. gusto ko ng mag-panic pero di ako nag-panic. huwag ka ring mag-panic. nakiramdam ako baka may marinig ako’ng boses  na “anak, maligayang pagdating sa kaharian ko..” ..wala. salamat. matakaw ako nun sa bazooka kaya na-develop ng maige ang cerebral cortex ko kaya sa tingin ko alam ko ang nangyayari at alam ko ang gagawin ko. inabot ko ng kanang kamay ko ang mga mata ko at ng kaliwa naman ang aking ilong, sabay kanta ng “tigidong-tigidong” “i am a little teapot, short and stout..”

ang salarin? muta’t kulangot. at ang malamig na panahon. malamig na talaga sa umaga kaya ang aking dugo eh rushed to my mid-section at to my head where the vital organs are, para may sapat na init. and the sun is the center of the solar system. at gusto ko lang i-share kasi gusto ko i-share at shinare lang naman sa akin at malamangmaybe mau nakapag-share na sa iyo eh ise-share ko pa rin para kahit pano eh may nasi-share naman akong crucial information dito sa blog ko at heto na nga share ko na: alam mo ba na kaya tayo bumabaluktot habang natutulog kapag malamiga eh para ma-reduce ang total area ng katawan natin na tinatamaan ng lamig at makatipid ito sa nilalabas na init? and again the sun is the center of o ur solar system. pakyu galileo. take that!

alam mo na? pucha sabi ko na.

bueno, tuloy ang kwento. yung mgamuta at kulangot eh sa simpleng kadahilanang buhay pa ako at marunong pa dumumi at mag-didiyap-padingdong ang katawan ko. (sabay dinig kay brandon boyd sa headset sabi: “..and in this moment i am happy, happy.”)

sa isang taon ilambeses ako nagpapasalamat na buhay ako, na naeenjoy ko ang sarap ng pag-finger sa ilong ko, ang kiliti kapag nanununkit ako ng earshit ko, ang kilig na binibigay ng pagwiwi, ang panahong makapag-reminisce habang nakakabayo nakaupo sa inidoro, ang sarap ng adobo ko’ng tsamba, ang tamis ng cloud9 at ng ngiti niya, ang pagkakaroon ng mga gagung kaibigan, na nararanasan ko pang sumakay ng mausok na jeep at hindi sa kinton cloud ni san pedro, na sumasakit ang ulo ko dahil sa hangover, trabaho at kakapuyat. ibig sabihin gising ako.

okay pa rin talaga ang madaming puyat at walang tulog kesa walang gising di ba? okay pa rin ang ikaw ang dumadalaw sa sentemeryo kesa ikaw ang dadalawin. kaya huwag ka magreklamo kapag nasobrahan ang pait ng kape mo, kapag nambababae ang bf mo (magwala ka kapag nanlalake siya buwahaha), kapag yaw gumana ng 2nd chapter ng peke’ng DVD mong nabili, kapag pagod ka na sa trabaho (buti ka may trabaho), kapag hirap ka i-mainatain ang facebook mo (sus) o kung anuman.

kapag nakakaramdam ka ng sakit ibig sabihin buhay ka, at may mga sarap na halos mamatay-matay ka. alin mas gusto mo? pagtingin ko sa cp ko may nag-forward ng message: “an arrow can be shot by pulling it back, so when life is dragging you back with challenges, it means it’s going to launch you into something big.” kukurukuku. adik-adik tong araw na to. maligayang araw ng mga patay sa lahat ng mga buhay. “today” ng smashing pumpkins ang tumutugtog at “drive” ng incubus ang kasunod sa player ko. cut the carap. awooooooohhhhhh.

nanalo akong P1M pota!

oh ha, oh ha, bagong post hehe. sino na nakakita sa akin? sino may gusto maglagay ako pic ng matalino’ng engot na loko’ng mokong na sinto-sinto’ng kaladkaring pakipot na sobra sa takaw sa tulog at pagkain na kanina lang ay nanalo ng p147.00  sa tong-its sa apartment nila na ka-blog ninyo dito?

(katahimikan…)

sige isip lang hehe. pinggerin kalkalikutin ko lang tong keyboard. (taena antigas ng keys neto lalo espeyshuli tong space bar daaamn  awts eff..)

hindi man life-changing o penis-enlarging environment-friendly o breast-enhancing influential ang mga posts ko sa blog ko eh mga parekoi marekoi anukamanoi pinagtitiyagaan ko makipag-contest ng walang kurapan versus  sa monitor at magsadya sa innernetke-fey at ibuhos ang aking kamalayan dito. hehe.

last undas wala pa ko sa WP. miss ko na si lolo, hindi ako nakauwe ng undas nung nakaraang last year. na-miss ko yung kunwari ganadong maglinis ng puntod para lang makasulyap ng mga bebot, maghanap ng pangalan ng mga kakilala sa mga lapida baka may update, makipagtaguan sa mga pinsan sa sementeryo, pagkatapos maglinis eh uminom ng coke tsaka kumain ng matigas na tinapay (yung p6 isang balot tas 12pcs hehe, masarap kaya yun!), [hindi ako marunong magpintura ng puti kaya nagbabayad kami para  dun sa altar (granite yata yung kina lolo't lola kaya no paint needed)], kausapin si lolo’t lola sa puntod nila na parang alive and kicking pa rin yung dalawa (syempre through thoughts lang, hindi aloud nor lip synch ayokong mahalata akong sira-ulo), at sa mismong araw ng mga dedbolites eh libot sa buong kalawakan ng magkabilaang compounds- naka-alerto baka may makasalubong ka’ng ex o dating niligawan, kaibigan o kakilala, o kaya eh bangkay. masaya pag pagabi na, wala lang, nasabi ko lang. talaga naman di ba.

paguwi sa bahay hilamos hugas kamay baka may kumapit na tamud bad spirit tapos sindi ng mga kandila sa harapan ng bahay lalo na sa may gate, yung mga kamag-anak natin eh sila naman daw ang dadalaw kaso low-tech kapag matagal ka nang nabulok kasi wala’ng night vision goggles man lang kaya dapat maliwanag ang entrance. wala naman akong reklamo dun, huwag lang silang papahatid pauwe. pucha suntukan na lang kahit lolo pa kita hehe. aylabyu ‘lo.

maya-maya kainan na. ginataang di-ko-alam-ang-tawag-sa-tagalog. basta biko yata yun. yung berde’ng bigas? binabad ba sa fudkoloring yun? basta ansarap gumawa ni ermats ng ganun! kaya kong ubusin isang plato nun antakaw ko nga daw hehe wala ako pakialam kung gaano na nakain mo basta natikman mo na okay ka na akin na yung tira bwahahaha. masarap sa kakanin malamig na tubig at hindi juice. pero ako coke ako for life. wala nang kainan ng hapunan kasi busog ka na naman sa sementeryo ng halo-halo, kung ano-anong klase ng tinapay, tinusok, at tinampal tinimpla.

at syempre pagkatapos kumain eh ano pa ba inuman na. sori sa mga miyembro ng PAWS at mga konserbatibo pero oo pag mga ganitong okasyon umuuwi mga pinsan kong palagi ding uhaw at ang specialty pulutan eh— takpan ko muna ulo ko baka may biglang sumalpok–

di ko na lang sasabihin. ang makahula matalino.

isang linggo pa. nakakainip. makauwi kaya ako?

naiisip ko na lang tong post na to dito sa anamputiknyetashets na shop/cafe/slowconnectioneklavushitnessplace na ito at naisip ko na lang din ito: putangina buhay pa ako. madami mang problema ang saya mabuhay di ba?

huwag ka nang magtaka sa title, kilala mo na ko. =p

nasusunog ang pilipinas

pagkaraan ng anim na buwan/six months at hindi ko alam kung ilang araw na pagsulpot-sulpot sa blogosperyo at anim na buwan ng pakikipagrelasyon nang hindi alam ang patutunguhan ay sa wakas natapos din at malapit na ang undas at si ondoy hindi na bumalik para magsori.

ano bago sa akin? may twitter na ko. pero wala pang laman. may balak na kong bumili ng bagong sapatos, pero wala pa kong bagong sapatos. may balak na kong yumaman, pero hindi pa ko mayaman. wala na kong gf, tinakwil ko na. bakit? nangyari lang. magsasawa na lang ang mga taste buds mo at magigising ka na lang (ibig sabihin para kang natulog nang matagal namatagal na matagal na parang si sleeping byuti pero ang gumising sa yo eh isang shinigami, lipstulips with dila’ng my tongue ring sa dila) na nawala na mga creative juices mo at masyado ka ng na-absorb ng super absorbent na relasyon’g super absorbent, dahil bulak lang ang lahat. nabasa, tinapon. pakshet mekstaym diapers na lang neh?

nung nakaraang linggo’ng last wik  lang sinulatan ko si papa jay kasi kinailangan ransomin yung bahay namin sa landlady naming bangko, kaya sinubukan ko kung pwede’ng ipalit sa madaming madaming pera yung ilang resibo ng kuryente at tubig kasama ng kopya ng kontrata ko sa kumpanya pati ID ko. dasal ko lang talaga kay papa jay nun na tumigil muna ang ulan sa angheles kasi pag ako nabasa’t dumami ewan ko lang pano uuwi kukulangin pamasahe ko. so sa pagmamakaawa ko kay papa jay na maawa kay ermats at dalawa kong pamangkin at ang isa’t kalahating kalabaw na gagu kong utol baka sipunin pa pag walang tutuluyan eh nahabag naman siya kasi tropa na kami nung haiskul pa. sa kanya ko nahingi ng yosnun pag breaktime. salamat talaga papa jay, kahit bad ass madafaka tong bad kid na sanamagad mong ito eh sinalo mo pa rin ako. lalake ka talaga kausap. ngayon wala na sa aking pangangalaga ang ATM card ko. alam ko papatnubayan at gagabayn mo ko papa jay. at ibig sabihin pala eh dati pa rin YM mo kasi naresib mo pm ko noh? papa jay may twitter tsaka facebook na poh. ayusin mo nga buhay mo, hehe. jukjuk.

hindi ko magawang makiramay sa mga binaha pero i know how it dangfakin feels ng mawawalan na ng tahanan, i feel for you guys. hindi man ako yung tipong ipag-eemote ko kayo sa kwarto ko (may mas masarap kaya gawin anoh), o kaya ay ayusin ko ang Sison Bridge, o kaya ay sasama sa relief  operations ng channel 2 kasi hindi naman ako makakapag-kornsentreyt nun kasi bobosohan ko lang si angel locsin at shaina magdayao eh we are one. *kamao sa dibdib. love can move mountains brothazz. lipat natin ang baguio sa hindi binabagyo para walang landslide. ^^,]

ngayon na nandito na ule ako nagbo-blog kahit madalas ay nagmumura lang ang post at hindi na mawawala pa eh putangina umpisahan na natin pangangampanya. yin por barangay chairman, hehehe.

ano na nga pangalan nung bagyo ngayon na  nagsisimula sa titik R? balita ko kasi yung susunod eh papangalanan ng “Simot”. taragis. wag naman.

hindi ako nagbibiro, nawawala blogroll ko

ito una kong naisip na title kasi kahapon wala talaga ang blogroll ko, tiningnan ko settings pero hindi ko pala alam na kasingkahulugan ng kawing ang kabit. dati kasi “mga kabit” ang nakalagay, pinalitan na pala ng ”mga kawing”.  siguro may isyu sa salitang kabit ang wordpress.com… kabit.. kabit.. kabit.. kabit! KABIITT!!

pwes, ganito na lang. hindi ako nagbibiro, i’m back!! i’m back pagkatapos ng ilang buwan at wala pa ring maisulat mai-type. nagpalit na kasi ako ng sked at bihira na magbukas tong tinatambayan kong inernet kefey. (ulol sabihin mo laos ka lang. – google) lalo pa may eybi kang makulit ayaw kang matulog. eniwey it’s back to be nice kahit the times are not. si jacko namatay sa swine flu kakapanood ng video ni hayden at mahirap nang masyadong naglalalabas ngayon lalo sa mataong lugar gaya ng malls kasi baka tamaan ka ng con-ass virus at ng nakamamatay na epidemya’ng iambrokesis. sa umaga mainit tapos sa gabi uulan  putaneks nilagnat at inubo tuloy ako nung nakaraang linggo. anlakas talaga mag-trip ni papa jeesas.

kaya ko lang naman naisipang mag-blog kasi ultimate goal ko lang talaga eh mabighani ko si lucio tan na gawing bisyo niya ang pagbabasa ng mga posts ko. wahaha. ang simple di ba?

ay oo nga pala may tv na ang antenna namin sa apartment hahaha. kaya alam ko rin na nililigawan ni john lloyd cruz si tita annabelle. aw. nakakapanood na ko ng spongebob sa umaga, tagalog nga lang. gagu naman ng channel 5 parang hindi ko naiintindihan yung ingles, mas masaya kaya yun. mga ulol matakaw sa pancit canton at bazooka yata to! at last week ko lang napanuod ang lordopdarins trilogy sinong maniniwala hindi maniniwala? text <pangalan>space<pook sa sapot> at send sa 2366. kailangan may picture, nude. at walang mandadaya, dapat nakaharap.

shet, naulan na naman. saka na ulet. at least nakita ko na blogroll ko. nagstroll lang pala ang gao, hindi nagpaalam. sa mga susunod na oras araw pagkakataon linggo pagbalik ko (mas safe. mahirap magtype ng tapos) dadalawin ko mga blog ninyo mga kabagang!

“the baguio to la union experience” jam

puno pa rin ang tiyan ko. kanina lang ule ako naglabas ng sama ng loob sa banyo pagkaraan ng 40 hours. putik. oo kulay putik hahaha. ganun pala, pag pinaghalo mo ang sinigang na baboy, chicken longganisa, isang flat top candy, hotdog sandwich, pinakbet, chippy, giniling (yun ba yung afritada? o relleno?), bistek, okoy, inihaw na pusit, kaldereta, chicken nuggets, combi wafer sanwitz, 6 na hotdogs, scrambled egg, pan de sal, inihaw na bangus, sisig na isaw, dalawang subo ng crinkles, lumpia’ng shanghai, tinarantadong crispy pata, madaming kanin, at binuro mo sa samalamig, sopdrinks, konting tubig, red horse at san mig draft– magiging jam ito at magkukulay putik. aking pinangalanan na “the baguio-sanfernando experience jam”. sori naubos na.

alas tres ng madaling araw ng linggo umalis kami sa Clark tumungong Baguio dahil malilipat na ang 2 ka-team namin sa the fort , dahil nagkayayaan, at dahil mga adik. nakakalungkot tuwing mawawalan ka ng tropa at hindi mo alam kung kailan ulit kayo magkikita. kung magkikita pa ba. (teka putik asan ang options ko may gusto akong i-strikethrough eh? pano too?? shit.)

ayan napaiksi post ko tinamad na ko.

sige isa pang talata.

ayun hindi natuloy ang balak naming mang-holdap ng banko sa baguio kasi nakalimutan ni jhe ang mga bonnetts namin. tama ba letra ng bonet ko? e-mail ninyo ko pag mali. pikchur pikchur lang at bumaba na, diretso’ng bauang, la union at doon nagpakalunod sa alak at dagat. at saya.

at ang produkto ng experience na yun? JAM.