SUPOT PA SI NOYNOY AQUINO, atbp.

oo, birhen supot pa si noynoy aquino. para kabayuhan i-drive ang mahal kong pilipinas. popular siya ngayon, magaling si Benigno Aquino, magaling si Corazon Aquino, pero does that make him a good choice for a president? instantly? mag-isip ka nga muna pinoy. suntukin ko bibig mo eh. magaling at matalino ang nanay ko, matalino at magaling din ako, ma-epal ma-appeal pa, pero hindi kasingkahulugananan nun na manado ko superpowers niya o by some divine intervention o genetic pre-programming eh kaya ko na rin gawin o lampasan mga nagawa niya. 92 milyong tao pa kaya ang kailangang aalagaan. the fuck? panuorin mo nga muna 2012 at mag-isip pilipino.

si mar, banlag duling. bakit nagpaubaya, malambot ba tae niya? pag siya ba naupong bise pangangatawanan ba niya at hindi magki-quit? nagtatanong lang. (bakit nga pala defensive ako, blog ko to, may umaangal sa mga sinasabi ko? tumbang preso na lang. di na ko nakikipagsuntukan.)

si gibo, tsismosa tsaka adik  naman mga ibang kakilala ko pero WTF hindi ko naririnig ang name niya pag nag-uusap sila. ako nga di ko siya kilala. ano pa kaya ang karamihan ng pilipino. asa.

sino pa ba tatakbo, si manny villar. parang palaging may subong kendi yun. (singit ko lang yung kumershal niya neh, “di bale nang magdildil ng asin, huwag lang ng vechin.” buwahahaha. taena tapos ka nun) nagbigay ng mga bahay sa contestants ng wowowee, mukhang napasubo. sige nga ako nga bigyan mo kong bahay? tsaka xbox 360? tsaka mazda rx7? tsaka motorola CLIQ? bigyan mo nga kami lahat ng bahay??!

si erap, ‘nong yung iba naman.

kay gloria, ‘nang kung pipilit mo pa rin tumakbo mapipilitan na kong kumandidato para tumaob ka na. huwag mo ko subukan.

at.. si.. teka google ko nakalimutan ko yung iba. (sipsip ng situ, kamot ng kilikili, sundot ilong, take a leak, habang nagsi-search si gugul)

si loren nga pala. madam sana po wag lang po tungkol sa environment madalas naming marinig ano. oo importante yun, pero lahat kami may pangarap yumaman, para makabili kami ng solar panels, windmills, cars run by electricity, etcetera. etcetera.

etcetera. lechetera. di ba? nakakakulot eh. nagpapataasan sila lahat ng ihi. panget yun, palayuan na lang ng dura sa kalsada.

kahit si chiz na idol ko di ko palulusutin yan, dude, di ka ba mahilig magkape o extra joss? parang palagi ka inaantok eh, huwag ka muna tumakbong presidente. gumising ka muna. tagilid ka pa. huwag masyadong hot.

laking taho naman tayong mga pilipino, gamitin naman natin mga protinang yun at wag padalos-dalos ano. (yin, paalala lang, wala pang sampu ang sumusubaybay sa blog mo, tama na pag-eemote.- konsensiya)

gagu ulul ka konsensiya akala mo lang yun. - ako

asa ka. – konsensiya ulet

isa pa pala, sana pag sinabi ninyong susugpuin ninyo ang kahirapan, which is echos lang, maging specific kayo. ss-pi-si-fik. s-p-e-c-i-f-i-c. gets? sabihin ninyo kung paano. para kayong bwakanang inang manghuhula, “madaming kalamidad ang darating next year, may mamamatay na artista.” alam na namin yun mga loko. nagbobobo-bobohan pa kayo eh. alam ko na rin yun. imbyerna kayo ha. hmp.

madami pa kong gustong sabihin pero ayoko na. gutom na ko.

pangatlong poste ko sa nobyembre. improving. hahaha.

it’s on.

dang. tapos na ang araw ng mga dedbol. balik tayo sa panunuod ng porn earth. at huwag una bayag mukha ano.

palapit na ang buwan ng disyembre at ang asteroid na sasalpok sa earth pasko at bagong taon pati ang eleksiyon at nagsasawa na ko sa mga kayamanan ko sa trabaho ko anampucha para kang Care-Sales-Tech all-in-one. ayoko sana sambitin baka marinig ni papa jeesas at bigla niya ko tanggalan ng etits batukan at alisan ng trabaho bukas pero nakakaburat na talaga. may sequel na daw yung palabas ni santino, may bukas na. may dalawang buwan ako para i-arouse ang utuin sarili ko kung kaya ko pa. at ngayong nobyembre eh yun nga uutuin ko sarili ko na mag-self-commit at mag-commit sa sarili ko na mag-o-OT at overtime ng mga dalawang oras and hours. kada araw everyday. at rest day work na trabaho ng mga apat na oras kung hindi man walo. echos. taena parang mas madali mag-quit ng pagyoyosi at umiwas sa alak ah. at nabibisyo ako mag-skydiving mag-mixed martial arts mag-aral gitara funk style at blues kahit hindi magaling eh nagpapanggap na magaling wahahaha. ano naman pakielam mo pala noh? pero oo magaling ako. angal? at may nabobosohan ako na bagong bibisyuhin: pagbi-beatbox. asa ka yin.

oo palapit na nga eleksiyon pero wala ako nakanampuchang alam kung sino iboboto ko sa mga gagung yun. lahat sila gago. dapat kasi pagkapanalo na pagkapanalo agad sa pagka-presidente eh mayaman agad ang pilipinas kinabukasan. yun ang maganda. kung delayed ng mga isang linggo okay na din sa akin hindi na ako magrereklamo. puro pangako lang mga gagung yan. oo, ang walang katapusang pagmumura sa blog ni yin. sanamabits. sanamagad. eff. anamputiknyetadangfukienshets.

si cholo baka lumipat na ng jupiter ‘gapo, si richard namamakla nasa ‘gapo na din, si je nasa kabilang kumpanya, binabalak ko mag-artista mag-maynila pero baka magsawa agad ako kasi walang kasama. binabalak ko mag-boksingero pero pota wakna. malambot kaya dila ko. ito na siguro pinaka-nakaka-arouse-walang kwentang post ko. bigla lang ako nangati para makapagmura.

ano naman kaya kinalaman ng post ko sa mga nagbabasa ano, ewan. siguro pag wala na kong dahilan para magmura eh baka hindi na ko mag-post dito. yun yun. oo nga pala, anu na naman pakielam mo dun anoh?

so, dinodocument ko lang, si yin ay mag-o-OT at magpapakayaman sa huling parte ng buwan ng nobyembre at buong buwan ng disyembre. pagagandahin ko ang stats ko. magpapakabait ako at di na magtitikol matutulog ng maaga. kakain ako ng pekpek madami. babaguhin ko ang pagmumukha ni aling dionisha ang takbo ng universe. papaniwalain ko ang sarili ko na talentado talaga ako at hindi ko muna kailangan mag-resign. oo, uto-uto naman ako eh. maski sa sarili ko.

at pagdating ng enero sana alam ko na gagawin ko sa taenang buhay ko.

another quick shit.

it’s on.

P.S. – isa pang mura. putaraginakanamputik.

nasusunog ang pilipinas

pagkaraan ng anim na buwan/six months at hindi ko alam kung ilang araw na pagsulpot-sulpot sa blogosperyo at anim na buwan ng pakikipagrelasyon nang hindi alam ang patutunguhan ay sa wakas natapos din at malapit na ang undas at si ondoy hindi na bumalik para magsori.

ano bago sa akin? may twitter na ko. pero wala pang laman. may balak na kong bumili ng bagong sapatos, pero wala pa kong bagong sapatos. may balak na kong yumaman, pero hindi pa ko mayaman. wala na kong gf, tinakwil ko na. bakit? nangyari lang. magsasawa na lang ang mga taste buds mo at magigising ka na lang (ibig sabihin para kang natulog nang matagal namatagal na matagal na parang si sleeping byuti pero ang gumising sa yo eh isang shinigami, lipstulips with dila’ng my tongue ring sa dila) na nawala na mga creative juices mo at masyado ka ng na-absorb ng super absorbent na relasyon’g super absorbent, dahil bulak lang ang lahat. nabasa, tinapon. pakshet mekstaym diapers na lang neh?

nung nakaraang linggo’ng last wik  lang sinulatan ko si papa jay kasi kinailangan ransomin yung bahay namin sa landlady naming bangko, kaya sinubukan ko kung pwede’ng ipalit sa madaming madaming pera yung ilang resibo ng kuryente at tubig kasama ng kopya ng kontrata ko sa kumpanya pati ID ko. dasal ko lang talaga kay papa jay nun na tumigil muna ang ulan sa angheles kasi pag ako nabasa’t dumami ewan ko lang pano uuwi kukulangin pamasahe ko. so sa pagmamakaawa ko kay papa jay na maawa kay ermats at dalawa kong pamangkin at ang isa’t kalahating kalabaw na gagu kong utol baka sipunin pa pag walang tutuluyan eh nahabag naman siya kasi tropa na kami nung haiskul pa. sa kanya ko nahingi ng yosnun pag breaktime. salamat talaga papa jay, kahit bad ass madafaka tong bad kid na sanamagad mong ito eh sinalo mo pa rin ako. lalake ka talaga kausap. ngayon wala na sa aking pangangalaga ang ATM card ko. alam ko papatnubayan at gagabayn mo ko papa jay. at ibig sabihin pala eh dati pa rin YM mo kasi naresib mo pm ko noh? papa jay may twitter tsaka facebook na poh. ayusin mo nga buhay mo, hehe. jukjuk.

hindi ko magawang makiramay sa mga binaha pero i know how it dangfakin feels ng mawawalan na ng tahanan, i feel for you guys. hindi man ako yung tipong ipag-eemote ko kayo sa kwarto ko (may mas masarap kaya gawin anoh), o kaya ay ayusin ko ang Sison Bridge, o kaya ay sasama sa relief  operations ng channel 2 kasi hindi naman ako makakapag-kornsentreyt nun kasi bobosohan ko lang si angel locsin at shaina magdayao eh we are one. *kamao sa dibdib. love can move mountains brothazz. lipat natin ang baguio sa hindi binabagyo para walang landslide. ^^,]

ngayon na nandito na ule ako nagbo-blog kahit madalas ay nagmumura lang ang post at hindi na mawawala pa eh putangina umpisahan na natin pangangampanya. yin por barangay chairman, hehehe.

ano na nga pangalan nung bagyo ngayon na  nagsisimula sa titik R? balita ko kasi yung susunod eh papangalanan ng “Simot”. taragis. wag naman.

peace out, papa jeez!

hawla shet hawli wik na. hindi pwede to, hindi pwede yun, bawal umakyat sa puno ng bayabas, bawal yun. at namamaga pa mata ko alangya. hindi na ko marunong magsulat. dati naman.

lagi sinasabi ni lola bawal kumain ng pork pag mga ganitong araw, sariwa man o hinde. at sa school ko dati chine-check ng mga sistaz kung may nagbaon ng karne, ang mahuli ginagarote, ng sermon at paalala. kaya kami ng mga tropa ko noon nagme-meditate na lang, habang kinakagat ang pish ay nire-recite ang mantra’ng “isipin ko na lang ham to, isipin ko na lang ham to..” hindi pa ko kumakain ng hilaw na karne nun. hanggang ngayon, rare lang, hehe. shawarma mga pare koy, ano na naman iniisip mo?? pero kagabi maundy thursday napakain ako ng tenga ng balugbog. ayon kay pare’ng rannie, isang batang nakilala namin kagabi yung “balugbog” kapampangan daw yun ng tenga.. at binigay pa ng loko’ng bata ang number niya, 0-9-1-3, aduang RC, sukli kendi, ayos! ayun nga  inihaw tapos may sauce, pambara sa red horse. siyempre tinanong ko muna kay ate nagtitinda kung hindi ba magagalit si papa jeesas pag kumain kami nun. hindi siya sumagot at ngumiti lang. oo nga pala silence means yes. dito kasi sa dau andaming pabasa bawat may kanto may ganun, at ang mga nagpepenitensiya nag-iistasyon bawat pabasa, walang toll fee kaya maya’t maya may dumadating. idol ang mga to, nakayapak at nakatakip ng mukha, nakasuot ng maroon at may pasan na krus. yung iba pinapalo ang sarili, titikman ko sana baka ketchup lang yung nasa likod nila kaso takot ako sa ketchup . andaming tao, sa totoo lang hindi ko madama ang solemnity (tama ba? o solemnace.. o solemnance.. o solemnancity?) ng pag-a-upload ko sa banyo mahal na araw, siguro nasanay lang ako na walang radyo, walang alak, walang ingay, walang bebot sa mga ganitong panahon.. siguro kailangan lang ng malawak na pag-iisip para makita ang kagandahan ng bawat pagkakataon (hindi ako lasing neto)

bawal din daw umakyat sa kung saan-saan sabi ni lola. lalo na sa matataas. sasagot ako, “pati ba yung hagdan lola??” pero hindi ako natakot sa sinabi na yun ni lowla, mas nahindik ako sa sinabi ni ermats nang mahuli niya kong nasa bubungan ng bahay namin.. “bumaba ka diyan kapag ikaw nahulog lulumpuhin kitaa!!” simula noon hindi na ko umaakyat ng bubong, mahina na kasi yung trusses eh.

sabi pa rin ni lola: ( hindi naman sa walang sey si lolo, di ko n a siya kasi inabutan) bawal maligo pag good friday, ito ang hindi maipaliwanag ng cerebral cortex ko, paano naging good kung magiging malufet ka sa kapwa mo sa pamamagitan ng hindi paliligo lalo pa’t may balak kang sumimba at maghanap  ng bebot??

naalala ko tuloy nang minsang nakipag-debate ako sa isang pastor..

ako: naniniwala po ba kayo’ng galing tayo sa bakulaw? (umalis ka na po manunuod pa ko ng NU Rock Awards sa tv..)

siya: ayon sa banal na kasulatan, aklat ng henesis..

ako: eh di ba wala’ng nakasaksi niyan at inspirado lang ng howli ispirit yung nagsulat? (sige na mag-uumpisa na..)

siya: hindi pa napapatunayan ng agham ang..

ako: pero galing tayo sa bakulaw? at galing sila sa mga single-celled organisms? (bilis umaangat na puwet ko..)

siya: hijo, ang..

ako: na galing sa malaking tipak ng bato?

ako na naman: na galing naman sa kalawakan?

siya: ehh..

ako pa rin: duun uh.. ?

mahaba talaga ang pasensya ng matanda, nakaka-elibs. ako, lumalaki na ang butas ng ilong, umiikot na ang paningin, nire-ready ang hintuturo para mangulangot na lang..

to shorkat da long stori short, ininvoke ko ang Executive Order 464 kaya nakawala ako.

hindi naman ako pasaway pero nagliliwaliw sa isip ko ang sinabi ni einstein na “religion without science is blind, science without religion is lame..”

hindi man magkatotoo ang pangarap ni lola na tubuan ako ng heylo ( wala siyang no choice, hindi talaga mangyayari yun at sino naman ang luluhod sa rebultong hindi pares ang sapatos, may hawak na bolpen at handang manusok ng mata anumang oras anytime pag nagkataong naje-jebs hahaha) at least nag-post ako after a longganisa time.

happy easter neh!