Mga Salawikain at Kasabihan (Hindi lahat ng nababasa mo ay totoo, hindi lahat ng ngayon mo lang narinig ay mali)

Yaman na rin lang at kumekerengkeng ang kenginang utak ko dahil tag-ulan na naman at nababato lang si pototoy kaya lahat ng dugo ko sa katawan ay sa kukote ko umaakyat, second post in a fucking row here we go sago.

Malapit na pasukan kaya ano pa magandang iposte kundi yung madalas na ibigay na assignment slash homework slash takdanginang aralin, ‘di ba? Salawikain da haws y’all. Kung mga pormal na uri ang hanap mo ayun yung ekis sa kanang kanto ng window, naligaw ka pre. Hindi matino ang may-ari ng crib na ‘to pero susubukan kong gamitin lahat ng tamud ng utak ko para dumura ng something malupet. Siguro. Kung ano lang maisip ko neh. Game?

“Kung hindi ukol, huwag kang emotera.”

“Kapag may isinuksok dapat naka-condom.”

“Kung ano ang puno siya rin ang gubat.”

“Ang magnanakaw galit sa kapuwa magnanakaw. Silang mga magnanakaw galit sa CCTV.”

“Nasa Diyos ang awa, ang tao walang ginagawa kundi mag-Facebook.”

“Kapag may usok, nandun si Noynoy nagyoyosi.”

“Ang balita hindi natutulog.” (Eh tangina pala pa-drug test na iyan)

“Don’t judge a dvd by its cover.” (Meron namang mga matinong clear copy)

“Ang nagwawagi ay hindi umaayaw. Ang umaayaw, walang dugong pulitiko.”

“Don’t do unto others kung ayaw mong ma-YouTube at ma-Facebook.”

“Kapag may tiyaga puwede ka manghingi ng ticket ng Candy Crush sa Facebook.”

“Sa buhay kailangan para kang etits, matigas kapag hinihingi ng pagkakataon.”

“Pagkahaba-haba man ng prusisyon, kapag sa Pilipinas ka nagmamaneho malamang punerarya ang tuloy.”

“Kung ano ang itinanim kakainin ng zombies.”

Wala na muna ko maisip ito na lang. Ang sa akin lang mas maganda sana kung hindi pinaghaharvest ng pagkadami-daming sawikain ang mga estudyante tapos wala namang aral na napupulot, mas maige kung isa o dalawa lang kada mag-aaral. Yung tipong paduduguin ang ilong sa kakapaliwanag ng kagandahan neto pagkatapos subukang i-apply sa totoong buhay.

Karamihan ng mga kasabihan at sawikain ay naisip ng mga taong pinagdaanan muna ito. May mga sawikaing hindi mo talaga maiintindihan, mayroong mga mas malalim ang ibig sabihin kaysa sa nababasa mo lang, mayroon ding mga quotes na ngayon mo na lang naiintindihan. Ang buhay gaya ng mga quotes hindi niyan ilalahad sa iyo ang dapat mong matutunan, ikaw ang maghahanap ng mga sarili mong patotoo, pero huwag mo din ngaragin sarili mo kakapiga ng utak at puso mo. Chill lang, at laging mangulangot para nai-stimulate ang mge neurons nang sa ganon magka-orgasm ang utak. “Huwag gawing sagabal ang classroom sa karunungan, ang buhay nasa labas.”

Shared from Google Keep

Posted from WordPress for Android

Advertisements

Taob, Tihaya, Tagilid, Akin!

Hindi na uso ang bolpen sa akin kaya siguro natabunan na lang ang mga anampuchang blankong journals ko dito sa apartment. Hindi na ako nagdadala ng bolpen, matagal na, kasi sagabal lang sa bulsa alangya hindi agad ako makadukot ng yosi. Gaya ng hindi na lang ako umiimik sa trabaho sa mga nangyayari, makakasagabal lang ako sa kalokohang nagaganap. May tiwala pa naman ako sa law of gravity. At iyan ang intro ng poste’ng ‘to, kung akala ninyo ay emo bibiguin ko ba naman kayo?? Siyempre, taena naman, hahaa. Ano na ba mga nangyari, teka. Inamag na kasi ‘tong blog ko eh. Ano ba ikukuwento ko, hardkor lablayp o mang-okray tayo ng mga pulitiko at celebrities? Si ermats magbeberdey na ulit sa Agosto. Taun-taon naman eh, di na nagsawa, haha. Ang hirap palang maghabol sa pagkukuwento kapag irregular ka na magblog, parang mens ng ex ko. Siguro subconsciously nawalan ako ng gana sa kenginang cyberlaw na iyan nung lumabas at hindi naman ako pumoste para sa updates kung puwede pa ba mambalahura in a politically correct, environment-friendly, life-saving, satirical manner kaya tinamad na lang ako at nag-focus na lang sa pag-research kung hanggang ilang oras ang kaya kong itulog nang hindi gumigising; kung ilang litro ng alak ang kayang i-tolerate ng tolerance level ng atay ko, kung gaano kadali mag-quit ng pagyoyosi dahil buwan-buwan ginagawa ko; at kung makakayanan pa rin ng lupit ng sikmura ko ang trabaho. Successful naman ba? Oo naman, kaya nga heto ako nagsusulat. Eh di sana tumatae na lang ako. Kung may koneksyon man yun. Yung mga mas makukulit na naisulat ko dito napansin ko lang yung timeline, at feeling ko bumabalik na yung timeline na yun dahil na rin sa mga nangyayari sa artista kong buhay. Sinabi ko naman sa inyo eh, ang buhay parang utot. Utot na galing sa kamote, hangin na tinangay ng hangin, carbon dioxide na pagkain ng mga halaman, pagkain na nagpalago sa kamote, na nagbunga ng kamote, na kinain ng mokong na ‘to. Umiikot lang ang lahat. Pero huwag lang iisa ang iniikutan, dapat pataas. Upward spiral, hindi full circles. Sa lahat ng bagay may matututunan ka. Kahit ang pinakapanget na situwasyon, may magandang mensahe. Kahit ang pinakamaitim na kandidato may kakayanan sigurong tumulong paunlarin ‘tong mahal kong Pilipinas. “Siguro” kasi ayoko pangunahan ano ang “puwede’ng” mangyari. Kahit ang mga taong pinakapanget na ang ugali may maituturo sila sa atin, na lagi ko ipinagpapasalamat. Gaya ng tae’ng naapakan mo. Di nga, may magandang aral sa walanghiyang kenginang anak ng katuray na tae? Stir ka, Yin, ika ninyo. Yung taeng walang ginagawa kundi manahimik sa daan ikaw na nakaapak ikaw pa may ganang magmura at masira ang araw, umangal ba siya? Oh di baaaaaa.. hindi yan tinuro ng lola ko, ano kayo. Hahaa. So, ako, heto kapit muna. Kahit wala na ‘kong bolpen, may e-journal naman pala na pupunuin. At hindi na lang si Maja Salvador ang nag-iisang crush ko, pati na rin si jersey #11 Myla Pablo, hekhek. Anamputiknyetashets. Ayan may inspiration na ulet, yihiiii. Wahakhak. Teka may sumamang plema isa pa, buwahaha. Sabi ni Kuya Kim, ang buhay weder-weder lang yan. Ang sabi ko naman, maski anong weder pa iyan, taob, tihaya, tagilid, akin.

Shared from Google Keep

Posted from WordPress for Android

Jennifer Lopez In Manila (Kapag Si Ermats Nagtrabaho Sa Call Center)

Matagal ko na ring hindi ginagawa ito. Hindi ang manuod ng porn, those were the puberty days nang inisip mo kung isang malaking conspiracy lang ba kung bakit puro sineskwela at math-tinik lang ang palabas at bigla mo madidiskubre ang mga porn tapes ng kuya mo. Parang The Truman Show lang. Pero matagal na din pala akong hindi pumoposte nang hindi saktong akma ang pamagat ng entry sa nilalaman. Oo hindi ko babanggitin si Jennifer Lopez dahil wala siyang kinalaman dito. Pero binanggit ko pa rin. Mongoloid lang.

Ano nga kaya kung nag-call center si ermats?

Recruitment: “Are you willing to work with an eternally-perpetually-forever-and-ever-changing-and-shifting schedule?“

Ermats: “asaan ang mga magulang neto??!!!?!”

END OF POST.

Patay Na Si Bob Ong (Ang Pagbabalik Ng Ninja)

Hindi na nga yata malupit na bisyo ang pagblo-blog o nabawasan na talaga ang mga tamad slash netizens slash tambay sa blogosperyo kagaya ko. O mas madali na lang talaga magtamad-tamaran sa twitter at facebook. Kaunting type, kuwela ka na. May sampung mag-like, artista ka na. Nakaka-miss ang mga binabasa kong malupet na blogs noon at hindi na active ngayon, mga tipong kapag nagkukuwento ay ino-orgasm ang utak mo at hinihigop mo na lang pabalik ang laway mo kasi tumapon mag-isa dahil sa kakatawa. Yung mga tipong kahit nilanggam na ang bayag mo eh pipiliin mo pa ring magbasa kaysa magkamot. Yung tipong linggo-linggo mo inaabangan para sa bagong post at kapag may bagong post pala at ikaw na lang sa buong mundo ng blogosperyo ang hindi pa nakakabasa eh magmumura na lang ang puwet mo pero magbabasa ka pa rin. Nakaka-miss. Tangina. Oo, tangina. Kasi bakit ko pa binalak mag-artista.

Anyways hemingway, nagbabalik ang ninja. Ang jedi knight na may pitong burnik. Ang kuwentistang walang takot na nangungulangot kahit nasaan.

At sa ganitong panahon na pati kumurap ay ayaw mo nang gawin sa pukining init ay naisip ko pang pumoste ng isang entry. Bakit nga naman hindi eh mag-e-evaporate at matutusta na ang utak ko eh di ikuwento ko na lang. Sa sobrang init pati si satanas magmumura. Hindi ko lang sigurado kung tinatablan ng pigsa ang kupal. Pero sigurado ako alien si Mike Enriquez. Sa sobrang init bumili ako ng yelo kanina pagdating ko sa apartment tubig na. Putangina baka nasalisihan ako nung nagtinda ng yelo. Baka pinakitaan niya ako ng yelo tapos pinalitan niya ng ice water. Pero ang bilis naman ng kamay ng gagong yun. Putangina?

Sa sobrang init walang sinabi ang kili-kili ng ex ko. Wala ring sinabi ang init ng ulo ni ermats. Yung dalawang yun natitiis ko pa pero itong buwakanang init ng panahon na ‘to anampucha kailangan ko talaga i-blog baka kasi mabasa ni papa jesus eh bigla niya paulanin ng crushed ice. Sa sobrang init gusto ko na ahitin ang buhok ng kili-kili ko pero hindi ako sigurado kung puwede na i-harvest. Kailan ko lang kasi ginupitan. Wala namang nagbago nun, mainit pa din.

Sa sobrang init nakakatakot umutot na lang bigla kasi baka lumiyab ang puwet ko. Sa sobrang init baka pati si Santa Claus nasa Sogo nagpapalamig. Walanghiyang araw kasi anak ng katuray double-pay yata sa mga ganitong panahon at ang sipag ay.

Kaya kailangan sa ganitong panahon kahit nag-iinit ang kili-kili mo ay lumalambing ka pa rin.

“Ate, ang ganda-ganda mo kamukha mo si Anne Curtis. Huwag mo na ibenta sa iba yang yelo mo bibilhin ko tigatlumpiso reserba mo na lang sa ‘kin.”

*Oo, hindi pa patay si Bob Ong.

mas de dos y medio no jodas decada

It’s been God-knows-how-long nang bumuka ang lupa sa paligid, bumulwak ang apoy, humalakhak ng malakas si satanas, nagkantahan at nag-creepwalk ang mga anghel. Umire ang langit, umutot si ermats, at nalaglag ang sanggol na nasa Ziploc, may hawak na lapis, bagong tasa, pwede panusok ng pisbol. Noon naisip ng langit na kakailanganin nila ng cctv camera umaandar ng 24/7.

Pagkatapos ng after mahigit dalawang dekada, ano wut up na? Kuntento na ba ang bayag ko? Ang alam ko only lang ay hindi hinahanap ang contentment, hindi ginagawa, kasi kung oo dapt may tindahan neto. Ang umangal puti ang burnik. Meron na tayo lahat neto, hindi ng puting burnik, yung contentment, pagaganahin na lang. Kapag nabasa mo ito Lio Loco puta ka huwag mo sasabihing isa na namang pre-birthday post ‘to dahil oo tama, hahaa. Pero hindi hindi isa na naman sa madaming nakakasawa, dahil nag-iisa ako, at mayabang. Hindi ako hahalakhak, seryoso ako. hakhak.. hutahena, may plema. Hindi pa ako kuntento pero sigurado ang bastos kong puso na doon ako papunta. Dahil na rin siguro atay at pusong bata pa rin ako at isip tokneneng at madaming gustong gawin gaya ng sumigaw ng “holdap” sa bangko.

Gusto ko pa rin kumanta gaya ni Jeff Buckley. Shit, man. Pramis bibili ako ng gitara at tutugtugin maghapon yung “hallelujah”. Gusto ko pa rin mag-drums at tumambol ng tumambol hanggang samagmura ang mga braso at binti ko. Puta. Gusto ko pa rin tumalon sa 10th floor at bumagsak sa pool. Gusto ko pa rin sumakay ng shopping cart at magpagulong pababa sa 252 steps ng Our Lady of Lourdes sa Baguio. Kung may kasing-sira-ulo ko man lang na gusto sumama sa akin at i-video lahat nun. Nananawagan ako, libre yosi lifetime. hahaa.

Anyways hemingway, may mga bagay na hindi talaga ibibigay ng langit. Gaya ng mahuli mong umiihi si Batman o aminin ni Spongebob sa TV na bakla siya. O minsan pakipot lang ang langit kailangan mo mangulit ng mangulit. Malay natin tine-test-test lang pala gaano ka-how much ang patience natin. Pero never na hindi nakikinig ang langit, although minsan iisipin mo yung ibang prayers ko yata sa porn inbox niya napupunta hahaha, junk, hindi totoo yun. Minsan nga wala kami pulutan nagdasal ako ng taimtim kay Papa Jay bigla na lang nasagasaan yung aso ng pinsan ko. Opo, kumakain ako ng karne ng aso, paumanhin sa mga dog lovers, dog lover din ako, nasagasaan yung pinag-uusapan, neh. Sumalupa ka nawa, Shuriken. Mahal na mahal kita, mishuu. Nami-miss ko paano mo dilaan ang— mukha ko. May mga hiniling ako na matagal bago Niya ibinigay. May mga hiniling ako noon na tinigilan ko na noon pangungulit noon pero ng malimutan mo na noon bigla dadating noon. Parang si ****** noon. Tsaka yun nga isa pang pangarap ko na mag-porn na si Maja Salvador hindi ko pa tinitigilan eh.

Tatlong taon na three years na rin ako rito here in Pampanga, you know. Yeah, coño ako, bakit and why. Tatlong taon. Deym. Nabaluktot lang lalo dila ko dito ay. Pero tumigas in a good way? Powks, hmmm, ano na naman iniisip mo, hehe. Naalala ko nun bigla ‘ko dinakma ni Papa Jay sa garter ng brief at tinapon dito, at nalaman na ang ebon ay itlog kasi nga galing siya sa ibon. Yung mga dati ko ginagawa di ko na nagagawa. Pramis palalakasin ko ulet baga ko. Kakanta na let ako gaya ni Jeff Buckley. Mangnenenok ako ng drumset at tatambol ako maghapon magdamag kahit hindi sing-galing ni utol Travis pero gago humanda ka. At magpo-poste ng mahaba, gaya neto.

Buhay pa rin ang proud annoying pedestrian na ako, ang walking contradiction, nangungulangot kung saan-saan, dahil ang kulangot parang pag-ibig na bigla na lang nabubuo kapag mausok at kapag napabayaan at lumaki eh nakaka-choke din kaya siguro ganun din kadali bilugin at ipitik para makahinga ng maayos. Sira-ulo pa rin ang hutahenang akosiyin at ang crib na ‘to at ang konsepto ng constructive terrorism at absolute wordplay ay buhay pa rin. Maulan sa labas.

Maulan sa labas. I choose to not have a so straightforward post kahit na hindi ko alam ang totoong ibig sabihin ng straightforward pero hindi rin gaano ka-senti pero kasi putanginang jeff buckley kumakanta habang nagta-type ako. Kaya dahil hindi ko alam ang ibig sabihin ng salitang yan eh tangina niya, haha. Pero hate ko pa rin si Kris although hindi ko na madalas makita si Boy Abunda sa TV napatawad na kita dahil hindi na maalimuom ang panunuod ko ng TV ngayon. Kay Mike Enriquez sana mag-radyo ka na lang. Pero putanginangineks na naman bakit pala kanina nagbukas ako ng TV eh televised ang DZBB?? Anak ng nagkakantutang palakang may payong, oo.. Sa SONA ni PNOY, ito lang masasabi ko, NASUSUNOG ANG PILIPINAS KONG MAHAL. Kay Manang Glo, pagaling ka. Honga siguro kung totoo man o hinde mga bintang nila sa ‘yong magnanakaw ka at mga kasama mo, idol pa rin kita. Hindi ka napatalsik eh, neh? Si Erap na bigotilyo nga nahugot nila bayag niya sa Malakanyang pero ikaw na hunano ala sila nagawa neh? Hindi kita idol as in yung mismong ikaw pero maangas ka gaya ng maangas ang tae ko kahit mabaho ito.

Ano naman ba mensahe ng poste’ng ito na dapat kadalasan ay meron dahil ang crib na ‘to ang magliligtas sa sangkatauhan at sangka-smurfs-an? WALA.

Sige mag-iisip ako. Hmmmm… Dial ng ilong. Pingger. Daliii… Labasan ka na utak kong magaling.

Kapag late ka na huwag mo sungitan ang driver dahil mabagal ang takbo at humihinto pa sa bawat kanto. Gumising ka ng maaga, tanga. Kapag mapait ang kape mo huwag mo pagalitan yung nagtimpla, pagalitan mo yung kape, nakiusap ka na nga eh, nang-utos pa. Kapag bitin ang ininom, may acetone palagi sa tindahan. Kapag bigla umulan at wala kang dalang payong murahin mo yung ulan. Kapag hindi masarap ang ulam kagatin mo daliri mo.

Ano mensahe dun? Hindi ko din alam. Hindi tayo ang maiinis sa buhay. Tayo ang mang-iinis sa buhay. We can always be crazy and be crazy enough to forget things that disgust us but shouldn’t be crazy enough to hate people. Nasusugatan ka pero we have to be proud of our battlescars. Life dont fuck us. We fuck life. and fuck it happy. Kapag may hindi ka gusto sa buhay mo imbes na mag-complain ka tingnan mo bakit pine-present sa iyo ang event na yun, siguro may mas malalim na mensahe pa kesa dun sa nakikita natin o sa gusto nating makita. Kumain na ko neto ha, haha. Ano pa kaya kung hindi. Baka formula pa sa quantum physics ang ma-type ko dito.

Pero oo magbeberdey na ko kaya may berday-post ako. I owe it to people who read and have been reading my posts. I owe it to the drugs they take making them believe that my posts have meaning and value. I owe it to TV and them fucking personalities who sensationalize life and make it appear normal to show us how people live like rats then toy with their emotions. I owe it to people who think they think for people but think only for themselves. I owe it to all you friends that matter. I owe it to life itself. I owe it to him upstairs who watch us 24/7 with his cctv who seem to not care for most of us but i tell you He does. He fucking does.

Hindi ito signature akosiyin post kapag walang mura. Hutahenampucha.

isang malaking kaastigan

“appreciation is the heart’s way of saying ‘thank you’. if it can’t happen, hostility shouldn’t either, at least.”

– nabasa ko sa upuan sa bus. pagkatapos ko isulat.

 

ako: boss, yosi.

driver: oy, salamat. you hitting on me, nigga?

ako: nakatayo lang ako huminto ka. i wasn’t lookin’ when i stumbled onto you, musta been fate.

driver: sure. friggin’ pimp. saan ka?

ako: ‘di ko alam. saan ba tayo?

driver: anywhere but here. tsaka may sakay pa tayong isa. teka asaan na yun?

ako: bumaba na kanina, tumalon.

driver: loko’ng yun. taena.

ako: taena. mo-fuckaz.

driver: lampas ka na ah, di ka pa ba bababa?

ako: we touch, i feel a rush. we clutch, it isn’t much. but it’s enough to make me wonder what’s in store for us..

driver: sus, bola. go play with them goddamn mo-fuckin’ balls.

ako: i’ll do whatever it takes. when i’m with you i get the shakes, my body aches. when i ain’t wit you i have zero strength.

driver: got a lot of friggin’ baggages. you sure you not gettin’ off this stupid ride?

ako: love is evil. spell it backwards and read: “evol”. but when i say evil, i mean wicked. phat. sick.

driver: positively.

ako: yeah i wish you gettin’ it.

driver: dito ka na ba?

ako: pinapababa mo na ‘ko?

driver: di pa. pero parang gusto mo na.

ako: fuck it. ambilis mo ano gusto mo tumalon ako..

driver: sukli mo..

ako: sa haba ba naman ng pinagkuwentuhan natin hihingi pa ba ako ng sukli, loko. di naman ako humihingi ng sukli eh, huwag mo ko itulak kung gusto mo na ‘ko bumaba ibaba mo lang ako ng maayos..

driver: doon ka ba lagi nag-aabang?

ako: minsan. madalas.

driver: we never know if our stars will align again.

 

i’m a space-bound rocketship and your heart’s the moon and i’m aimin’ right at you, right at you..

trip 101

“wala akong totong pakialam sa pagbabaril ni Angelo Reyes sa sarili, pero anak ng demonyong malibog na unggoy kung lahat ng madadawit ang pangalan, masasangkot ang pangalan sa katiwalian ay gagawin ang ginawa niya eh putangina dapat siya gawan ng fanpage sa facebook.”

– Omeng, kosmikomiks

TRIP 101: AKOSIYIN

bored ka ba o trip mo lang mang-goodtime? try mo mga ito:

1.  ngitian mo lahat ng makakasalubong mo at batiin mo ng “hi tito!” o “hi tita!”

2.  kapag bumibili ka ng softdrinks at tinanong ka ng tindera “dito mo ba iinumin?” sagutin mo ng “dito po sana sa labas, puwede ba diyan sa loob?”

3.  kapag tinanong ka ng driver kung mayroon ka bang barya, tanungin mo siya pabalik “wala po eh, ikaw po?”

4.  kumanta ka ng “leron leron sinta” sa jeep hanggang sa pagbaba mo.

5.  i-like mo lahat ng gagawin ng lahat ng friends mo sa facebook.

5.  tawag ka sa customer service ng Globe o Smart at tanungin mo kung ano ang petsa ngayon.

6.  gisingin ang kaibigan mong natutulog at yayaing matulog na.

7.  sa gitna mo i-staple ang mga documents ninyo sa opisina.

8.  pagkatapos mo gamitin ang xerox machine iwan mo ng darkest level yung tone level tsaka naka-400% enlarge.

9.  tapusin mo lahat ng pangungusap mo ng “para matupad ang propesiya.”

10. umpisahan mo lahat ng pangungusap mo ng “ooh la la”

11. kawayan mo lahat ng makakasalubong mo.

12. jejemon gamitin mo sa pagse-send ng corporate e-mails.

13. kapag nasa break room ka ilipat mo ang channel kapag 3 minutes na lang bago matapos ang bawat palabas.

14. huwag alisin ang titig sa kausap mo.

15. huwag titigan ang kausap mo.

16. mag-print ka ng “ICE FOR SALE” signages at idikit sa gates ng kapitbahay mo.

17. tumawag ka sa 166 Emergency at sabihin mong kilala mo na ang pumatay kay Lapu-lapu.

18. tumawag ka sa local water company ninyo at sabihin mong tumatakbo ang metro ng tubig ninyo. tanungin mo na rin kung ano ang gagawin mo.

19. magbayad ka sa SM gamit ang madaming beintsingko.

20. ulitin mo ang lahat ng sasabihin ng kausap mo nang patanong.

21. lumibot ka sa loob ng restaurant at tanungin mo ang bawat customer, “how’s my driving?”

22. mag-iwan ka ng tip gamit ang mga diyes sentimos na nakuha mo sa grocery.

23. magpalaba ka sa laundry ng isang pirasong damit. pa-pick up at pa-deliver mo.

24. sagutin mo ang bawat sasabihin ng kausap mo ng “yun ang akala mo.”

25. baguhin mo ang oras sa relo ng kumpanya ninyo, gawin mong advance ng dalawang oras.

26. magtanong ka sa merchandiser sa grocery kung may adobo flavor sila na ice cream.

27. patagong maglagay ng sanitary napkins sa basket o cart ng mga makikita mo sa supermarket.

28. pa-wood laminate at isuot mo ang school/company I.D.

29. kumanta ka ng “shembot” hanggang sa ma-LSS ang boss mo.

30. lagyan mo ng posporo sa loob ang stick ng yosi ng isang tropa.

31. adjust mo ang laki ng apoy ng lighter na ipapahiram mo. siguraduhing naka-todo.

32. umutot ka sa elevator, tumingin sa katabi mo ng may panghihinala.

33. ikwento mo ang bawat eksena ng pelikula sa loob ng sinehan at ulit-uliting sabihing napanood mo na ito.

34. magtawag ng random names sa loob ng sinehan.

35. isoli ang ginamit na toothpick sa lalagyan.

36. iwan ng nakapatong lang ang takip ng paminta sa lalagyan para sa susunod na gagamit.

37. pahiran ng hair gel ang computer keyboard.

38. mag-print ng “FOR SALE” signages at idikit sa gate ng matripan mong mga bahay.

39. mag-toothbrush sa MRT habang papasok ng trabaho o eskuwela.

40. alugin mo ang mga bote at lata ng soda sa 711.

41. pagpalitin mo ang mga price tags sa department store.

42. mag-play ka ng anumang kanta ng pantera als-tres ng madaling araw at itodo ang volume.

43. ipuslit mo ang music player ng tropa mo at pa-downloadan mo ng madaming april boy regino songs. sampung kopya kada kanta.

44. patayin mo ang tv nang naka-todo ang volume.

45. palitan mo ng iodized salt ang asukal sa lalagyan.

46. sumenyas nang hindi maintindihan sa isang ka-trabaho o ka-eskuwela na nakaupo malayo sa iyo.

47. tumango nang tumango nang tumango kapag may powerpoint presentation ang boss mo.

48. sabihan mo ang isang kakilala ng “ikaw nga, ikaw nga yun.” buong araw.

49. mag-iwan ng shawarma sa isang bakanteng locker at ikandado.

50. isulat ang ending ng isang kuwento sa unang page ng libro.

51. iwan mong naka-alarm ang orasan, gawin mong kada oras at iwan sa roommate mong natutulog.

52. umorder ng siopao sa Mcdo.

53. patungan mo ng porn clips ang mga home videos ng lolo mo.

54. i-demand mong tawagin ka lang ng “your highness.”

55. i-play mo sa videoke ang “boom-tarat-tarat” ng 50 times nang sunod-sunod.

56. tumawag sa number ng TV home shopping program at tanungin kung mayroon silang overnight delivery sa Batanes.

57. palitan ng hair cream ang laman ng mayonnaise jar.

58. alam mo yung pampatunog sa sapatos ng bata? ilagay mo yun sa swelas ng sapatos mo.

59. mambato ng kornik sa sinehan. huwag papahuli.

60. umubo sa tuwing magsasalita ang guro mo.

61. gawing patanong ang bawat ginagawa ng sinumang makikita mo gaya ng “kumakain ka yata?”

62. kapag may nagtanong sa iyo ng oras, sabihin mo “maaga pa.”

63. kapag nasa job interview at tinanong ka kung ano ang tingin mo doon sa mga cardboards na may irregular figures sabihin mo “nagtataeng ballpen.”

64. salungatin ang mga bumababa ng escalator.

65. gumamit ng isang stick sa bawat piraso ng fishball na bibilhin mo.

66. magtimpla ng suka, asukal, at powder juice sa isang plastic bottle. iwan sa ref sa boarding house.

67. sa high chair umupo kapag kumain sa Mcdo.

68. mag-usap kayo ng kaibigan mo sa publiko gamit morse code.

69. maya’t maya tanungi mo ang kasama mo sa kuwarto kung sino yung nakita mong dumaan.

70. sumigaw ka ng “holdap!” sa loob ng bangko at sabihing practice lang.

gagawa pa sana ako ng trenta pa, pero saka na. hinahamon ko lahat ng kaibigan kong bloggers na gawin ang kalahati ng nasa listahan. sige, sigurado tatawad si salbe, wan-terd. sige kunin at saktuhin ninyo ang wan-terd ng sitenta, hahaha. medyo wala pang literary piece na namamasa at nagdri-drip mula sa utak ko ngayon, pagpasensiyahan ninyo na muna itong napingger ko sa ngayon mga minamahal.

salamat kay paris hilton sa paglinis ng keyboard ko, kay lindsay lohan sa pagbitbit ng gitara, drum kit at lunchbox ko.