mas de dos y medio no jodas decada

It’s been God-knows-how-long nang bumuka ang lupa sa paligid, bumulwak ang apoy, humalakhak ng malakas si satanas, nagkantahan at nag-creepwalk ang mga anghel. Umire ang langit, umutot si ermats, at nalaglag ang sanggol na nasa Ziploc, may hawak na lapis, bagong tasa, pwede panusok ng pisbol. Noon naisip ng langit na kakailanganin nila ng cctv camera umaandar ng 24/7.

Pagkatapos ng after mahigit dalawang dekada, ano wut up na? Kuntento na ba ang bayag ko? Ang alam ko only lang ay hindi hinahanap ang contentment, hindi ginagawa, kasi kung oo dapt may tindahan neto. Ang umangal puti ang burnik. Meron na tayo lahat neto, hindi ng puting burnik, yung contentment, pagaganahin na lang. Kapag nabasa mo ito Lio Loco puta ka huwag mo sasabihing isa na namang pre-birthday post ‘to dahil oo tama, hahaa. Pero hindi hindi isa na naman sa madaming nakakasawa, dahil nag-iisa ako, at mayabang. Hindi ako hahalakhak, seryoso ako. hakhak.. hutahena, may plema. Hindi pa ako kuntento pero sigurado ang bastos kong puso na doon ako papunta. Dahil na rin siguro atay at pusong bata pa rin ako at isip tokneneng at madaming gustong gawin gaya ng sumigaw ng “holdap” sa bangko.

Gusto ko pa rin kumanta gaya ni Jeff Buckley. Shit, man. Pramis bibili ako ng gitara at tutugtugin maghapon yung “hallelujah”. Gusto ko pa rin mag-drums at tumambol ng tumambol hanggang samagmura ang mga braso at binti ko. Puta. Gusto ko pa rin tumalon sa 10th floor at bumagsak sa pool. Gusto ko pa rin sumakay ng shopping cart at magpagulong pababa sa 252 steps ng Our Lady of Lourdes sa Baguio. Kung may kasing-sira-ulo ko man lang na gusto sumama sa akin at i-video lahat nun. Nananawagan ako, libre yosi lifetime. hahaa.

Anyways hemingway, may mga bagay na hindi talaga ibibigay ng langit. Gaya ng mahuli mong umiihi si Batman o aminin ni Spongebob sa TV na bakla siya. O minsan pakipot lang ang langit kailangan mo mangulit ng mangulit. Malay natin tine-test-test lang pala gaano ka-how much ang patience natin. Pero never na hindi nakikinig ang langit, although minsan iisipin mo yung ibang prayers ko yata sa porn inbox niya napupunta hahaha, junk, hindi totoo yun. Minsan nga wala kami pulutan nagdasal ako ng taimtim kay Papa Jay bigla na lang nasagasaan yung aso ng pinsan ko. Opo, kumakain ako ng karne ng aso, paumanhin sa mga dog lovers, dog lover din ako, nasagasaan yung pinag-uusapan, neh. Sumalupa ka nawa, Shuriken. Mahal na mahal kita, mishuu. Nami-miss ko paano mo dilaan ang— mukha ko. May mga hiniling ako na matagal bago Niya ibinigay. May mga hiniling ako noon na tinigilan ko na noon pangungulit noon pero ng malimutan mo na noon bigla dadating noon. Parang si ****** noon. Tsaka yun nga isa pang pangarap ko na mag-porn na si Maja Salvador hindi ko pa tinitigilan eh.

Tatlong taon na three years na rin ako rito here in Pampanga, you know. Yeah, coño ako, bakit and why. Tatlong taon. Deym. Nabaluktot lang lalo dila ko dito ay. Pero tumigas in a good way? Powks, hmmm, ano na naman iniisip mo, hehe. Naalala ko nun bigla ‘ko dinakma ni Papa Jay sa garter ng brief at tinapon dito, at nalaman na ang ebon ay itlog kasi nga galing siya sa ibon. Yung mga dati ko ginagawa di ko na nagagawa. Pramis palalakasin ko ulet baga ko. Kakanta na let ako gaya ni Jeff Buckley. Mangnenenok ako ng drumset at tatambol ako maghapon magdamag kahit hindi sing-galing ni utol Travis pero gago humanda ka. At magpo-poste ng mahaba, gaya neto.

Buhay pa rin ang proud annoying pedestrian na ako, ang walking contradiction, nangungulangot kung saan-saan, dahil ang kulangot parang pag-ibig na bigla na lang nabubuo kapag mausok at kapag napabayaan at lumaki eh nakaka-choke din kaya siguro ganun din kadali bilugin at ipitik para makahinga ng maayos. Sira-ulo pa rin ang hutahenang akosiyin at ang crib na ‘to at ang konsepto ng constructive terrorism at absolute wordplay ay buhay pa rin. Maulan sa labas.

Maulan sa labas. I choose to not have a so straightforward post kahit na hindi ko alam ang totoong ibig sabihin ng straightforward pero hindi rin gaano ka-senti pero kasi putanginang jeff buckley kumakanta habang nagta-type ako. Kaya dahil hindi ko alam ang ibig sabihin ng salitang yan eh tangina niya, haha. Pero hate ko pa rin si Kris although hindi ko na madalas makita si Boy Abunda sa TV napatawad na kita dahil hindi na maalimuom ang panunuod ko ng TV ngayon. Kay Mike Enriquez sana mag-radyo ka na lang. Pero putanginangineks na naman bakit pala kanina nagbukas ako ng TV eh televised ang DZBB?? Anak ng nagkakantutang palakang may payong, oo.. Sa SONA ni PNOY, ito lang masasabi ko, NASUSUNOG ANG PILIPINAS KONG MAHAL. Kay Manang Glo, pagaling ka. Honga siguro kung totoo man o hinde mga bintang nila sa ‘yong magnanakaw ka at mga kasama mo, idol pa rin kita. Hindi ka napatalsik eh, neh? Si Erap na bigotilyo nga nahugot nila bayag niya sa Malakanyang pero ikaw na hunano ala sila nagawa neh? Hindi kita idol as in yung mismong ikaw pero maangas ka gaya ng maangas ang tae ko kahit mabaho ito.

Ano naman ba mensahe ng poste’ng ito na dapat kadalasan ay meron dahil ang crib na ‘to ang magliligtas sa sangkatauhan at sangka-smurfs-an? WALA.

Sige mag-iisip ako. Hmmmm… Dial ng ilong. Pingger. Daliii… Labasan ka na utak kong magaling.

Kapag late ka na huwag mo sungitan ang driver dahil mabagal ang takbo at humihinto pa sa bawat kanto. Gumising ka ng maaga, tanga. Kapag mapait ang kape mo huwag mo pagalitan yung nagtimpla, pagalitan mo yung kape, nakiusap ka na nga eh, nang-utos pa. Kapag bitin ang ininom, may acetone palagi sa tindahan. Kapag bigla umulan at wala kang dalang payong murahin mo yung ulan. Kapag hindi masarap ang ulam kagatin mo daliri mo.

Ano mensahe dun? Hindi ko din alam. Hindi tayo ang maiinis sa buhay. Tayo ang mang-iinis sa buhay. We can always be crazy and be crazy enough to forget things that disgust us but shouldn’t be crazy enough to hate people. Nasusugatan ka pero we have to be proud of our battlescars. Life dont fuck us. We fuck life. and fuck it happy. Kapag may hindi ka gusto sa buhay mo imbes na mag-complain ka tingnan mo bakit pine-present sa iyo ang event na yun, siguro may mas malalim na mensahe pa kesa dun sa nakikita natin o sa gusto nating makita. Kumain na ko neto ha, haha. Ano pa kaya kung hindi. Baka formula pa sa quantum physics ang ma-type ko dito.

Pero oo magbeberdey na ko kaya may berday-post ako. I owe it to people who read and have been reading my posts. I owe it to the drugs they take making them believe that my posts have meaning and value. I owe it to TV and them fucking personalities who sensationalize life and make it appear normal to show us how people live like rats then toy with their emotions. I owe it to people who think they think for people but think only for themselves. I owe it to all you friends that matter. I owe it to life itself. I owe it to him upstairs who watch us 24/7 with his cctv who seem to not care for most of us but i tell you He does. He fucking does.

Hindi ito signature akosiyin post kapag walang mura. Hutahenampucha.

Advertisements

trip 101

“wala akong totong pakialam sa pagbabaril ni Angelo Reyes sa sarili, pero anak ng demonyong malibog na unggoy kung lahat ng madadawit ang pangalan, masasangkot ang pangalan sa katiwalian ay gagawin ang ginawa niya eh putangina dapat siya gawan ng fanpage sa facebook.”

– Omeng, kosmikomiks

TRIP 101: AKOSIYIN

bored ka ba o trip mo lang mang-goodtime? try mo mga ito:

1.  ngitian mo lahat ng makakasalubong mo at batiin mo ng “hi tito!” o “hi tita!”

2.  kapag bumibili ka ng softdrinks at tinanong ka ng tindera “dito mo ba iinumin?” sagutin mo ng “dito po sana sa labas, puwede ba diyan sa loob?”

3.  kapag tinanong ka ng driver kung mayroon ka bang barya, tanungin mo siya pabalik “wala po eh, ikaw po?”

4.  kumanta ka ng “leron leron sinta” sa jeep hanggang sa pagbaba mo.

5.  i-like mo lahat ng gagawin ng lahat ng friends mo sa facebook.

5.  tawag ka sa customer service ng Globe o Smart at tanungin mo kung ano ang petsa ngayon.

6.  gisingin ang kaibigan mong natutulog at yayaing matulog na.

7.  sa gitna mo i-staple ang mga documents ninyo sa opisina.

8.  pagkatapos mo gamitin ang xerox machine iwan mo ng darkest level yung tone level tsaka naka-400% enlarge.

9.  tapusin mo lahat ng pangungusap mo ng “para matupad ang propesiya.”

10. umpisahan mo lahat ng pangungusap mo ng “ooh la la”

11. kawayan mo lahat ng makakasalubong mo.

12. jejemon gamitin mo sa pagse-send ng corporate e-mails.

13. kapag nasa break room ka ilipat mo ang channel kapag 3 minutes na lang bago matapos ang bawat palabas.

14. huwag alisin ang titig sa kausap mo.

15. huwag titigan ang kausap mo.

16. mag-print ka ng “ICE FOR SALE” signages at idikit sa gates ng kapitbahay mo.

17. tumawag ka sa 166 Emergency at sabihin mong kilala mo na ang pumatay kay Lapu-lapu.

18. tumawag ka sa local water company ninyo at sabihin mong tumatakbo ang metro ng tubig ninyo. tanungin mo na rin kung ano ang gagawin mo.

19. magbayad ka sa SM gamit ang madaming beintsingko.

20. ulitin mo ang lahat ng sasabihin ng kausap mo nang patanong.

21. lumibot ka sa loob ng restaurant at tanungin mo ang bawat customer, “how’s my driving?”

22. mag-iwan ka ng tip gamit ang mga diyes sentimos na nakuha mo sa grocery.

23. magpalaba ka sa laundry ng isang pirasong damit. pa-pick up at pa-deliver mo.

24. sagutin mo ang bawat sasabihin ng kausap mo ng “yun ang akala mo.”

25. baguhin mo ang oras sa relo ng kumpanya ninyo, gawin mong advance ng dalawang oras.

26. magtanong ka sa merchandiser sa grocery kung may adobo flavor sila na ice cream.

27. patagong maglagay ng sanitary napkins sa basket o cart ng mga makikita mo sa supermarket.

28. pa-wood laminate at isuot mo ang school/company I.D.

29. kumanta ka ng “shembot” hanggang sa ma-LSS ang boss mo.

30. lagyan mo ng posporo sa loob ang stick ng yosi ng isang tropa.

31. adjust mo ang laki ng apoy ng lighter na ipapahiram mo. siguraduhing naka-todo.

32. umutot ka sa elevator, tumingin sa katabi mo ng may panghihinala.

33. ikwento mo ang bawat eksena ng pelikula sa loob ng sinehan at ulit-uliting sabihing napanood mo na ito.

34. magtawag ng random names sa loob ng sinehan.

35. isoli ang ginamit na toothpick sa lalagyan.

36. iwan ng nakapatong lang ang takip ng paminta sa lalagyan para sa susunod na gagamit.

37. pahiran ng hair gel ang computer keyboard.

38. mag-print ng “FOR SALE” signages at idikit sa gate ng matripan mong mga bahay.

39. mag-toothbrush sa MRT habang papasok ng trabaho o eskuwela.

40. alugin mo ang mga bote at lata ng soda sa 711.

41. pagpalitin mo ang mga price tags sa department store.

42. mag-play ka ng anumang kanta ng pantera als-tres ng madaling araw at itodo ang volume.

43. ipuslit mo ang music player ng tropa mo at pa-downloadan mo ng madaming april boy regino songs. sampung kopya kada kanta.

44. patayin mo ang tv nang naka-todo ang volume.

45. palitan mo ng iodized salt ang asukal sa lalagyan.

46. sumenyas nang hindi maintindihan sa isang ka-trabaho o ka-eskuwela na nakaupo malayo sa iyo.

47. tumango nang tumango nang tumango kapag may powerpoint presentation ang boss mo.

48. sabihan mo ang isang kakilala ng “ikaw nga, ikaw nga yun.” buong araw.

49. mag-iwan ng shawarma sa isang bakanteng locker at ikandado.

50. isulat ang ending ng isang kuwento sa unang page ng libro.

51. iwan mong naka-alarm ang orasan, gawin mong kada oras at iwan sa roommate mong natutulog.

52. umorder ng siopao sa Mcdo.

53. patungan mo ng porn clips ang mga home videos ng lolo mo.

54. i-demand mong tawagin ka lang ng “your highness.”

55. i-play mo sa videoke ang “boom-tarat-tarat” ng 50 times nang sunod-sunod.

56. tumawag sa number ng TV home shopping program at tanungin kung mayroon silang overnight delivery sa Batanes.

57. palitan ng hair cream ang laman ng mayonnaise jar.

58. alam mo yung pampatunog sa sapatos ng bata? ilagay mo yun sa swelas ng sapatos mo.

59. mambato ng kornik sa sinehan. huwag papahuli.

60. umubo sa tuwing magsasalita ang guro mo.

61. gawing patanong ang bawat ginagawa ng sinumang makikita mo gaya ng “kumakain ka yata?”

62. kapag may nagtanong sa iyo ng oras, sabihin mo “maaga pa.”

63. kapag nasa job interview at tinanong ka kung ano ang tingin mo doon sa mga cardboards na may irregular figures sabihin mo “nagtataeng ballpen.”

64. salungatin ang mga bumababa ng escalator.

65. gumamit ng isang stick sa bawat piraso ng fishball na bibilhin mo.

66. magtimpla ng suka, asukal, at powder juice sa isang plastic bottle. iwan sa ref sa boarding house.

67. sa high chair umupo kapag kumain sa Mcdo.

68. mag-usap kayo ng kaibigan mo sa publiko gamit morse code.

69. maya’t maya tanungi mo ang kasama mo sa kuwarto kung sino yung nakita mong dumaan.

70. sumigaw ka ng “holdap!” sa loob ng bangko at sabihing practice lang.

gagawa pa sana ako ng trenta pa, pero saka na. hinahamon ko lahat ng kaibigan kong bloggers na gawin ang kalahati ng nasa listahan. sige, sigurado tatawad si salbe, wan-terd. sige kunin at saktuhin ninyo ang wan-terd ng sitenta, hahaha. medyo wala pang literary piece na namamasa at nagdri-drip mula sa utak ko ngayon, pagpasensiyahan ninyo na muna itong napingger ko sa ngayon mga minamahal.

salamat kay paris hilton sa paglinis ng keyboard ko, kay lindsay lohan sa pagbitbit ng gitara, drum kit at lunchbox ko.

kosmikomiks

Hindi ko na nabalikan ang blog ko na yun kaya nilipat ko ang nagdadalawang post ko doon. Oo doon. Papunta dito. Malay mo, lumago parang bulbol yung kuwento, madagdagan..

EPISODE 1: WESNORIO (1.11.10)

Boy Abunda: What do you think is the Philippines’ biggest problem?

Wes: Sex.

Boy Abunda: What? What do you mean by “sex is the Philippines’ biggest problem?”

Wes: I mean sex is the country’s biggest problem.

Boy Abunda: Maaari bang ipaliwanag mo sa taong bayan kung ano ang ibig mong sabihin?

Wes: Crime, poverty, politics.. Maski si Manny Pacquiao ang pag-usapan natin it will all boil down to sex.

Boy: Ahaaah-haah-hah-hah! That was funny!

Wes: And you’re not..

Boy: Ahmm, ahhh.. What do you think of President Gloria Macapagal Arroyo running for Congress?

Wes: I think you have thick eyebrows, should stop wearing loose blazers with tight-fit jeans..

Boy: Sa tingin ko-

Wes: Teka sinagot ko na ba tanong mo? Ako wala ako pakialam kung tumakbo man si Ma’am Gremlin na mangongotong doon sa distrito niya, karapatan niya yun, kung ayaw mo siyang manalo tumakbo ka rin kalabanin mo siya. Ganun lang yun.

Boy: Sa tingin mo mananalo siya?

Wes: Aba malay ko? Echosera’ng to? May hawak ba kong baraha? Si Jojo Acuin nga hindi niya nahulaan kung kailan mamamatay si Michael Jackson eh?

Boy: Ah-hueh-hueeh-huehh-huhh.. ! Kidding aside, palagay mo handa na ang mundo para sa isang Wes Arimo?

Wes: Una Kuya Boy, Ate Boy.. Kuya Boy kung may magtatanongman niyan eh si Korina Sanchez dapat yun. Pangalawa, bakit naman sila maghahanda, hello??

Boy: Bottomline, ano ang tingin mo sa pulitika sa Pilipinas?

Wes: Showbiz.

Boy: Bottomline, pabor ka ba sa panliligaw ni Efren Penaflorida kay Angel Locsin?

Wes: Si Efren??? Yung mokong na yun kakaribalin pa ‘ko?! Anak ng..

“Wesnoriooo!! Putangina mo diyan gumising ka naisampay mo tong mgad amit mong nilabhan ko!!”

..yun si Priscilla Fernandez. Hindi siya boldstar, nanay ko siya. May convenience slash sari-sari store kami dito sa looban at siyempre siya ang general manager. Hindi ko alam kung paano naging ingles ng sari-sari ang convenience. Ako si Wes Arimo, anak ni Miguel Arimo, at ni Priscilla syempers. “ate” ang tawag ko kay nanay, “pare” naman ang tawag ko kay tatay. May mga kapatid ako pero huwag na muna natin silang pakialaman.

Naisipan ko gumawa ng blog kasi nagpakabit ng DSL sina Tito. Makulay naman ang buhay ko, minsan blue, madalas green, sometimes yellow, minsan crimson red,bangitin mo na lahat ng nasa 48-color box ng Crayola.

Wes lang ang pangalan ko at hindi Wesnorio. Pangalan kasi ng lolo ko na tatay ni mama ay Tenorio, kaya ayun. Welcome sa buhay ko.

EPISODE 2: SI ATARI (1.23.10)

Ang nakaraan:

Magbackread ka kaya, alangan namang ikwento ko pa.

Salamat sa lahat ng nagbasa at nagkomento, huwag na lang ipahalatang binayaran ko kayo.

Naipakilala ko na sa inyo si nanay at tatay. Ngayon ang isa sa mga kapatid ko naman. Si Atari ang sumunod sa akin. Babae siya, hippie kasi si tatay kaya ipinangalan siya sa gaming console. Buti na lang hindi pa uso ang pokemon at tomagochi nung kabataan ni tatay. Business Admin ang kinukuha niya, caregiving course ang suggestion ng isang auntie namin kaso ayaw magkawkaw ng mga Canadians ni Atari. Sosi yun eh. Sabi ko mag-artista na lang siya kasi magaling siyang mag-taglish. At madalas wala siyang ginagawa sa bahay kaya pwede siya sa PBB. Magaling siyang umarte, lalo na sa harap ni tatay. At magaling din umiyak. Tanga kasi sa pag-ibig.

Paborito siya ni nanay, nung bata pa siya kung anu-anong ipit at ayos ng buhok ang ginagawa sa kaniya ni nanay. Parang pet ni nanay sa facebook ba. Ngayon siya naman ang nagbubunot ng puting buhok ni nanay. Hindi kami ganoon ka-close ni Atari pero kung may mapagkakasunduan kami ay yung pangarap namin na mag-host ng talkshow si nanay at turuan mag-skateboard si tatay. We have a dad who seldom talks and a mom who never shuts up.

Balak ko nga lagyan ng mga camera ang buong bahay at i-tape ang araw-araw na buhay namin. Parang “The Osbournes” ba. Tapos ipapadala ko sa Studio23. Isa lang talaga ang pumipigil sa akin, wala akong pambili ng mga camera. Artistahin ang pamilya namin at mayabang ako.

Si Atari Arimo. Size ng battery ang initials niya. Tipikal na dalagang pilipina. Patago uminom at magyosi. Ala-2NE1 pumorma. Vitamins ang facebook. Ipo-pause ang 27x nang napanuod na New Moon DVD para lang umihi. Nagsusuot ng panty at gumagamit ng sanitary napkin kapag dinudugo. Kabisado ang mga linya ng bidang babae sa “The Notebook”. Umiiyak dahil sa lalake. May kuya’ng babaero’ng nananapak kapag niloko siya.

Si Atari Fernandez Arimo, mudra ang tawag kay mama.

[at kung anong espiritu ang naka-usog sa akin at naisipan kong gawan ng episode 3 ay hindi ko alam..]

EPISODE 3: WALANG PAMAGAT (1.23.11)

“Ma, may mga parak sa pintuan kumakatok huwag mo ko ibibigay sa kanila!! Please!!” Si Omeng, nag-a-upload sa banyo ng sama ng loob.

“Putangina mong chicharong hangin ka mga jehovah’s witness sila ano ba problema ng puwet mo ha?!!” shoutout ng nanay ni Omeng. “At kayo umalis na kayo andami ko pa lalabhan! Friend ko na ang Diyos sa peysbuk ni-like ko na status update niya kanina!”

Lumabas ng banyo si Omeng, dala ang tabo, posporo, at FHM. Si Omeng, tropa ko. Dating adik na nagbabalik-loob sa kaning lamig, praning sa lahat, hopeless romantic, scientist. Ano ang pangalang buo ni Omeng? Hindi ko alam. Tanong mo sa registrar.

“Ma, bago ba brief ko? Napansin ko sumisikip eh.. Tsaka nangangati singit ko, patsi-patsi, nagkakaliskis..”

“Ugok! At kailan kita binilhan ng bagong brief??! Yan ang napapala mo kakakain ng corned tuna, psoriasis yan!”

“sorayasis? parang 2nd level sore eyes, ganun? Kung murahin mo kasi ako dumidikit sa balat eh, tingnan mo nangyari..”

[at dahil nagpapanggap lang akong may laman ang utak, magpapanggap din akong na-mental block.. at hindi matatapos ang kuwento. – yin]