Even Santa Hates The Philippines’ Anti-Cybercrime Law

Tinamad ang bayag ko magsulat nitong mga nakaraang araw dahil sa puyat sa trabaho dahil kapag piniga ko pa ang natitirang katas ng utak ko ay baka wala ng lakas pumiga palabas ng tae ang mga bituka ko. Dinagdagan pa ng walanghiyang kenginang hindi pinag-isipang bagong kenginang batas na iyan.

Nag-alangan ako magsulat muna dahil na din sa madalas ko laitin ang sarili ko sa intarnet eh baka idemanda ako bigla nito. Wala akong reklamo at ayos sa olrayt naman ang etits ko sa anti-identity theft dahil hindi naman ako mayaman at sikat para mag-alala pero yung tanginiks at anampusang libel eh hindi pinagkulangutan. Mas nakakatakot magmura at mamintas sa intarnet kesa mang-rape, ganun? Tangina. Oo mas madali ang access at mas madami na rin ngayon ang may intarnet pero mas madali pa rin naman ang mag-jaywalking, kaya bakit hindi ninyo na din mahalan ang multa at taasan ang parusa nito kung ganun ang mathematics ninyo? Hindi einstein ang bayag ko at yosi lang ang luxury ko pero kung hindi maintindihan ng mga nakakaintindi ang batas na ito paano pa kaya yung kamote at saging lang ang kayang ipaulam sa utak?

Si Santa Claus medyo mahihirapan na tingnan kung sino ang naging naughty dahil may tanikala na ang karapatang magpahayag. Nagmumura na din si Satanas dahil mababawasan na ang nagpapatayan sa Facebook. Wala akong reklamo sa kaayusang dala ng intensyon ng panukalang ito pero nasobrahan ba ng libog ang mga mambabatas natin at nagmadaling kantutin tayo ng ganitong batas? Gumaganti lang ba ang mga napahiyang tinamaan ng tumalsik na tamud at lintek na kopyador na senador? Malapit na ba ang eleksyon kaya kailangan na naman magpataasan ng ihi at magpalakihan ng tite sa buong Pilipinas kong mahal? Nagtatanong lang. Huwag po, huwag po.

Mambabatas ka, pero nanunungkulan ka sa amin. Kapag may puna kami huwag ka mayabang sumagot. Ayos lang namang ‘di ka makasagot kaagad eh, mas pogi pa yun, huwag ka lang dudura ng sagot na hindi pinagkulangutan ng pag-iisip.

Madaming nagugutom pero hindi natin dapat madaliin ang paglaga sa kamote dahil baka makasama pa ito sa mga gusto nating pakainin. May mga kamote gaya ng kamote’ng kahoy na nakakalason kapag hindi naluto ng maige at maayos.

Politicians are like diapers, we need to replace them regularly. Lalo kapag punum-puno na ng shit.

Even Santa Hates The Philippines’ Anti-Cybercrime Law

Tinamad ang bayag ko magsulat nitong mga nakaraang araw dahil sa puyat sa trabaho dahil kapag piniga ko pa ang natitirang katas ng utak ko ay baka wala ng lakas pumiga palabas ng tae ang mga bituka ko. Dinagdagan pa ng walanghiyang kenginang hindi pinag-isipang bagong kenginang batas na iyan.

Nag-alangan ako magsulat muna dahil na din sa madalas ko laitin ang sarili ko sa intarnet eh baka idemanda ako bigla nito. Wala akong reklamo at ayos sa olrayt naman ang etits ko sa anti-identity theft dahil hindi naman ako mayaman at sikat para mag-alala pero yung tanginiks at anampusang libel eh hindi pinagkulangutan. Mas nakakatakot magmura at mamintas sa intarnet kesa mang-rape, ganun? Tangina. Oo mas madali ang access at mas madami na rin ngayon ang may intarnet pero mas madali pa rin naman ang mag-jaywalking, kaya bakit hindi ninyo na din mahalan ang multa at taasan ang parusa nito kung ganun ang mathematics ninyo? Hindi einstein ang bayag ko at yosi lang ang luxury ko pero kung hindi maintindihan ng mga nakakaintindi ang batas na ito paano pa kaya yung kamote at saging lang ang kayang ipaulam sa utak?

Si Santa Claus medyo mahihirapan na tingnan kung sino ang naging naughty dahil may tanikala na ang karapatang magpahayag. Nagmumura na din si Satanas dahil mababawasan na ang nagpapatayan sa Facebook. Wala akong reklamo sa kaayusang dala ng intensyon ng panukalang ito pero nasobrahan ba ng libog ang mga mambabatas natin at nagmadaling kantutin tayo ng ganitong batas? Gumaganti lang ba ang mga napahiyang tinamaan ng tumalsik na tamud at lintek na kopyador na senador? Malapit na ba ang eleksyon kaya kailangan na naman magpataasan ng ihi at magpalakihan ng tite sa buong Pilipinas kong mahal? Nagtatanong lang. Huwag po, huwag po.

Mambabatas ka, pero nanunungkulan ka sa amin. Kapag may puna kami huwag ka mayabang sumagot. Ayos lang namang ‘di ka makasagot kaagad eh, mas pogi pa yun, huwag ka lang dudura ng sagot na hindi pinagkulangutan ng pag-iisip.

Madaming nagugutom pero hindi natin dapat madaliin ang paglaga sa kamote dahil baka makasama pa ito sa mga gusto nating pakainin. May mga kamote gaya ng kamote’ng kahoy na nakakalason kapag hindi naluto ng maige at maayos.

Politicians are like diapers, we need to replace them regularly. Lalo kapag punum-puno na ng shit.

One Thing I Learned From Dead People

Seryoso ang post na ito. Pramis. Ako lang ang hinde. Hindi din. Oo din. Siguro. Sigurado. Isa lang ang sigurado, nakalahati ko na yata basahin sa NBS ang It’s A Crazy Planets ni Lourd pero hindi ko pa nanenenok nabibili. Seryoso, hindi ba?

Kailan ba natin tanginiks na sineryoso ang buhay ng matino. Heto nga patanong ang huling pangungusap ko pero walang question mark eh. Kadalasan nagseseryoso lang kayong mga tao kapag seryoso na ang situwasyon. (Hindi yata ako tao, alien ako) Pero may mga dugu-dugo na tenga, ilong, puwet, pores, eh sige hayaan pa. Bihira ang mga taong ganun. Kaya siguro special ang isang tao diyan. Wala na yata kuwenta mga sinasabi ko. (Dati naman. – WordPress) Ang hindi nakaintindi sa pangalawang talatang ito salungguhitan ng pula ang mga pangungusap/salita, markaan ng laway, at sulatan ako sa hardkloud_at_yahu_dat_kom at tingnan lang natin kung sulat talaga ang gagawin mo at hindi type.

Useless ang bakod sa sementeryo, tingin ninyo? (Gago para namang may sasagot, wala na nagbabasa ng blog mo. – WordPress ulit) Kasi yung mga nasa loob ng sementeryo hindi naman makakalabas at yung mga nasa labas eh ayaw namang sumama sa mga nasa loob. Di ba? Di ba? Akala mo lang wala pero ham yan! Ham yan! Tangina naman Bash ganyan ka ba talaga katigas?! Ikaw na naka-Viagra! Oh di ba ang laki ng punto ko. Pangatlong talata na wala ka pa yata maiugnay sa title ng post na ito. Welcome to akosiyin’s crib. Sira-ulo ang may-ari ng site, hanging kamote lang ang mga posts, pero tumatalino ang mga readers.

Undas na ulet pero di ko na sasabihing nami-miss ko si Lolo. Sobrang exaggggeratedly over-redundant na kasi. At isa pa, not to eksadyereyt pero redundantly redundant na. Alam na niya yun. Sayang mga hindi mo na makikita mga magiging anak ng prinsesa ko na magiging mga apo mo sa tuhod. Teka, may tuhod ka pa kaya niyan?

If there’s one thing I learned from Lolo and Lola, pagtitipid slash pag-iimpok. Tuwing gabi tanggalin ang baterya ng relo. Sayang. Bukas ng umaga hindi mo alam ang oras.

If there’s one thing I learned from Albert Einstein, who’s patay na, hindi totoo na inaagaw ng buhok ang mga kinakain mo. Tanamits yung buhok niya na yun ang talino pa rin ng gago. So therefore I therefore conclude therefore, ang dami niyang kuto noon. “Before God we are all equally wise, and foolish.” Basta may kuto pa din siya.

One thing I learned from Jesus, walang matigas na tinapay sa mainit na kape. ..kay FPJ pala yun. Ang sabi ko naman walang matigas na tinapay sa Goldilocks.

If there’s one thing I learned from Satan, perseverance. Mapursige ang gago at tangina ka nakakainggit ang perseverance mo. Lesson: sa lahat ng bagay may puwedeng matutunan. Kahit sa tae pa. Ano naman yun? Problema mo na.

One thing I learned from dead people, patience. Biruin mo si Lolo ang tagal na nasa loob ng nitso andun pa din? Di ba? Naisip ko lang ilagay ko sinuman sa atin dun tatagal ka ba ng isang oras? Maski magbaon ka pa ng laptop at broadband, pucha.

At gaya ng dati at gaya ng lagi eh natapos din ang post na ito nang may kinalaman sa pamagat. At konekdadats na naman eh ang pasensya ay isang uri ng matigas na biskwit na isa na ding uri ng tinapay at kung patigasan din lang naman ng tae eh kailangan mo ng angas pero walang kuwenta ang angas mo kapag wala kang pasensya.

Naghihintay ako patiently habang pinapaangas ko tae ko. Sana ikaw din.